سایه مرگ بر فراز جزیره شیطان در گویان فرانسه

یک جزیره سرسبز و زیبا شاید دست کمی از یک بهشت زمینی نداشته باشد، اما روابط حاکم بر دنیای انسان‌ها می‌تواند هر بهشتی را به جهنمی توصیف ناپذیر مبدل کند. همراه پرواز یار باشید.

«مستعمره کیفری کایِن» (The penal colony of Cayenne) که بیشتر با نام «جزیره شیطان» (Devil’s Island) به شهرت رسیده، در گذشته و در قرون نوزده و بیست به عنوان یک زندان مورد استفاده قرار داشت. این زندان در قالب چندین ساختمان مجزا در جزایر کوچک و بزرگ گویان فرانسه ساخته شد. اینجا محلی برای نگهداری زندانیان سیاسی تبعید شده و به طور کلی هر کسی بود که به نحوی اسباب ناخشنودی حاکمان فرانسوی را فراهم کرده بود. از جمله معروف‌ترین افراد زندانی شده در این زندان می‌توان به «آلفرد دریفوس» (Alfred Dreyfus) اشاره کرد.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

این مکان مخوف همچنین به دلیل برخوردهای خشن نگهبانان با جنایتکارانی که از سرتاسر قلمروی فرانسه گردآوری و به این جزیره فرستاده شده بودند نیز به شهرت رسیده است. سیستم حاکم بر این مکان سرانجام در سال ۱۹۵۳ منسوخ و زندان نیز تعطیل شد. با پرواز یار در مسیر آشنایی بیشتر با این جزیره و زندان مشهورش همراه باشید تا مختصری از تاریخچه و سبک مجازات‌های اعمال شده در مورد زندانیان را مرور کنیم، رفتارهایی که به نحوی این مکان را به مقصد ایده‌آل دنیای گردشگری سیاه مبدل کرده‌اند.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

این جزیره یکی از جزایر «گویان فرانسه» است که از جمله مستعمرات این کشور در فراسوی آب‌ها بوده و در شمال آمریکای جنوبی قرار گرفته است. شرایط حاکم بر این جزیره به دلیل نوع کاربری آن اما به قدری سخت و طاقت فرسا بود که بسیاری از زندانیانی نجات یافته اذعان داشتند که در زمان حضور در جزیره، خود را مردگانی زنده می‌دیدند. تخمین زده می‌شود که در طول این دوران، بیش از ۴۰ درصد از زندانیان تازه وارد در همان سال‌های نخستین حضور خود در زندان جان می‌باختند و به اصطلاح تنها افراد قوی و البته حرف شنو می‌توانستند از هزار توی رنج و عذاب حاکم بر این زندان به سلامت عبور کرده و در نهایت جان سالم به در ببرند.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

سفر به جزیره شیطان برای بسیاری از محکومان سفر آخر بود. آنها را سوار بر کشتی به زندان می‌بردند، آنها بلافاصله بعد از سوار شدن هویت فردی خود را از دست داده و از آن پس تنها یک شماره بودند که مرگ و زندگیش نه برای کسی اهمیت داشت و نه مراقبتی از آنها صورت می‌گرفت. زندانبانان این افراد را به عرشه زیرین کشتی برده و در قفس‌های آهنی زندانی می‌کردند، جایی که تاریکی حاکم بر آن کشنده بود و به سختی هوا به آنجا می‌رسید.

اما سختی‌های بیشتر هنوز در راه بود، چرا که کشتی به سمت مناطق گرمسیری حرکت کرده و هوای داغ و آزار دهنده زندانیان را عصبانی می‌کرد. آنها با یکدیگر به نزاع پرداخته و حتی بارها کسی در این میان کشته می‌شد. بیماری هجوم آورده و به دلیل کمبود آذوقه، زندانیان مدام در رنج و عذاب بودند. در نتیجه بسیاری از زندانیان این شرایط را تاب نیاورده و در مسیر رسیدن به جزیره، جان می‌سپردند. وشاید این تنها شرح مختصر بر عذابی بود که این سفر جهنمی برای آنها به ارمغان می‌آورد.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

زندانیان به خوبی تحت کنترل نگهبانان حاضر در کشتی بودند و اگر کسی قصد فرار داشته یا بلوا به پا می‌کرد، به سرعت توسط نگهبانان دستگیر شده و به سختی مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفت. از طرف دیگر به عنوان یک اقدام دوراندیشانه لوله‌های بخار به داخل این قفس‌های تنگ و تاریک کشیده شده بود و اگر زندانیان برای فرار تلاش می‌کردند، بلافاصله جریانی از بخار داغ و سوزان به داخل قفس فرستاده شده که باعث سوختگی و عذاب تمامی زندانیان داخل قفس می‌شد. این لوله ها در واقع یک گوشزد روشن به تمامی زندانیان بود که یا باید مطیع و فرمانبردار باشند یا با عواقب اقدامات خود مواجه شوند.

اگر زندانیان در قفس‌ها سروصدا به راه می‌انداختند، نگهبانان از روش دیگری برای رام کردن آنها استفاده می‌کردند. اطراف هر قفس درهای متحرک فلزی تعبیه شده بود و در مواردی که سروصدا یا صدای آواز خواندن زندانیان بلند می‌شد، نگهبانان چوب‌های آغشته به سولفور را آتش زده و آنها را به داخل قفس زندانیان می‌انداختند و به سرعت با بستن این درها، منابع هوا را مسدود می‌کردند.

جابجایی زندانیان با کشتی در قرن نوزدهم

یکی از شاهدان شرح ماجرا را این گونه بیان کرده که مردان به سرفه افتاده و بعد از شدت ناراحتی شروع به فریاد زدن می‌کردند، اما همچنان به آواز خواندن خود ادامه می‌دادند تا اینکه سرانجام صدای‌شان با حمله سرفه‌های شدید به پایان می‌رسید و در نهایت دیگر کسی توان نداشت حتی زمزمه کند، سولفور در این جنگ نابرابر پیروز شده و صدای زندانیان نیز خاموش می‌شد.

این مصائب مسیر سفر به جزیره بود، اما وقتی زندانیان به جزیره رسیده و با استقبال معدود زندانیان نجات یافته در میان دیوارهای زندان مواجه می‌شدند دوباره فکر فرار در ذهن‌شان جوانه زده و امید به آینده در دل‌های‌شان جوانه می‌زد. اما خیلی زود با دیدن شرایط حاکم بر محیط این امیدها دوباره به ناامیدی ختم می‌شد.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

آب‌هایی که فاصله میان جزیره و سرزمین اصلی را پر کرده بود، بسیار خطرناک و رام نشدنی به نظر می‌رسید. از سوی دیگر در زیر سطح این آب‌های خروشان، کوسه‌های مرگ افرین در رفت و آمد بودند. بر طبق مدارک موجود اگر کسی از زندان فرار کرده و دل به دریا می‌سپرد، بلافاصله توسط کوسه‌های وحشی تکه تکه می‌شد.

کوسه

حتی اگر کسی علیرغم این مخاطرات می‌توانست خود را به سرزمین اصلی برساند با جنگل‌هایی خطرناک مواجه می‌شد. بدون غذا یا ابزارهای لازم برای نجات، فرد به زودی در میان این جهان وحشی محو و نابود شده و جان می‌سپرد.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

زندانیان بخت برگشته در طول روز پابند داشتند، اما در شب این غل و زنجیر حتی دوبرابر شده و آنها نمی‌توانستند هنگام خواب حتی راحت جابجا شوند. این مردان از گرسنگی در رنج و عذاب بودند و بسیاری به دلیل تب می‌مردند. بیشتر اوقات اجساد مردگان را به داخل دریا می‌انداختند تا خوراک کوسه‌ها شوند و تنها یک زنگ، پایان زندگی یک نفر را به دیگران اعلام می‌کرد. در واقع این زنگ به جز اعلام مرگ یک نفر، زنگ ناهار کوسه‌ها بود که بلافاصه خود را به سفره‌ی تازه پهن شده رسانده و منتظر خوراکی باشند که خیلی زود به داخل آب انداخته می‌شد.

زندان جزیره شیطان

از سوی دیگر برای آن دسته از زندانیان که حاضر به اطاعت از دستورات نبودند مجازات‌های سختی در نظر گرفته می‌شد که کمترین آنها فرستاده شدن به سلول انفرادی برای شش ماه بود. در طول این دوران زندانی تنها می‌توانست یک ساعت از روز را در هوای آزاد بگذارند و باقی اوقاتش را به تنهایی در سلول سپری می‌کرد.

این شرایط بی‌تردید باعث دیوانه شدن بسیاری از زندانیان می‌شد. اما اگر این تنبیه هم کارساز نبود، زندانی را برای انجام اعمال شاقه به جنگل می‌فرستادند، جایی که بسیاری از زندانیان همانجا می‌مردند.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

برای قاتلان خطرناک و خشن، مجازت‌هایی سخت و دردناکی در نظر گرفته می‌شد. به عنوان نمونه در سال ۱۹۳۱ ظاهرا یک زندانی به یکی از نگهبانان حمله کرده و او را تا سرحد مرگ کتک زد. برای اینکه این رفتار دیگر تکرار نشود، او را به جنگل برده و به یک درخت زنجیر کردند. برای یک شبانه روز حشرات، مارها و گرسنگی تنها همدم او بودند و سرانجام وقتی دیگر زندانیان به سراغش رفتند، او را زنده اما ساکت یافتند. این زندانی تنها چند روز بعد جان سپرد و این مسئله بی‌شک تأثیر خود را روی سایر همبندان او گذاشت.

زندانیان کفش نداشتند و مجبور بودند پا برهنه در جنگل راه بروند و همین مسئله باعث ایجاد جراحت در پای آنها می‌شد و البته کسی نیز اهمیتی به این زخم‌ها نمی‌داد.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

در نهایت اگر زندانیان از هفت سال عذاب جهنمی خود در این جزیره جان سالم به در می‌بردند، آن وقت باید هفت سال دیگر را در گوییان فرانسه گذرانده و بعد از آن نیز باید پول کافی برای سوار شدن به کشتی و گذر از اقیانوس داشتند تا به خانه‌ی خود بازگردند. از سوی دیگر شغل‌های محدودی برای زندانیان سابق وجود داشت و بی‌شک اگر در این مدت کسی باز هم دست به کار خلاف می‌زد دوباره به جزیره بازگردانده می‌شد. به همین خاطر بسیاری این بار به دلیل نداشتن غذای کافی و از گرسنگی می‌مردند.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

شاید شما فیلم «پاپیون» با بازی «استیو مک کوئین» و «داستین هافمن» را دیده باشید، این فیلم داستان یکی از معدود زندانیانی است که موفق شد از این جزیره مخوف فرار کرده و دست کم چندسالی را در آرامش و در آغوش تمدن به نزدگی خود ادامه دهد.

استیو مک کوئین و داستین هافمن در فیلم پاپیون

سرانجام رفتارهای صورت گرفته در این زندان با انشتار یک کتاب به قلم یکی از نجات یافتگان به گوش مردم رسیده و باعث نارضایتی عمومی شد، به طوری که مدت کوتاهی بعد از چاپ این کتاب مقامات فرانسوی اعلام کردند که قصد تعطیل کردن این زندان را دارند. البته تبعات جنگ جهانی دوم برای مدتی باعث تأخیر این مسئله شد، اما سرانجام در فاصله سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۳ زندان‌های موجود در این جزایر یکی بعد از دیگر بسته شدند و سرانجام فعالیت‌های آن به طول کامل تعطیل شد.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

امورزه مردم می‌توانند سوار بر قایق به بازدید این زندان بروند. البته دو جزیره بزرگ این منطقه همچنان به روی عموم باز هستند و شماری از ساختمان‌های قدیمی به عنوان موزه مورد استفاده قرار دارند که به عنوان جاذبه گردشگری مورد توجه علاقمندان نیز قرار گرفته‌اند.

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

زندان جزیره شیطان، گوییانا، فرانسه

نظر شما در مورد این زندان چیست؟ آیا شما نیز به گردشگری سیاه علاقه دارید؟ نظرات خود را ما نیز در میان بگذارید.



پرواز یار مرجع تور لحظه آخری در مسیر تورهای داخلی و تورهای خارجی .
مطالب مرتبط با این نوشته

یک دیدگاه بزارید...

وبلاگ گردشگری پرواز یار
سفری بی دغدغه با تور اقساطی
پل های نمادین استانبول
غذا های لذیذ آنتالیا
پرواز یار
کليه حقوق اين سايت متعلق به  پرواز یار  می باشد .
درباره پرواز یار
پرواز یار صرفا تبلیغ کننده تورهای مسافرتی است که و خود فروشنده تورهای مسافرتی نیست.