کدام ایرلاین‌ها هنوز به ایران پرواز می‌کنند

در ۱۲ فروردین ۱۴۰۵ امارات و فلای‌دبی اعلام کردند اتباع ایران نمی‌توانند وارد امارات شوند یا از آن ترانزیت کنند؛ فلای‌دبی دارندگان ویزای طلایی را مستثنا کرد. امارات هرگز ممنوعیت سراسری را رسماً منتشر نکرد و ویگو (به‌روزرسانی ۱۶ شهریور ۱۴۰۵) نتوانست تأیید کند که هنوز قاعدهٔ سوارشدن است، اما ویکی‌پدیا همچنان امارات را «ورود ممنوع» می‌داند. تا تأیید ایرلاین، از مسیرهای دبی، شارجه و ابوظبی با گذرنامهٔ ایرانی پرهیز کنید.

ورود اتباع ایران به‌عنوان مهاجر و غیرمهاجر از ۱۹ خرداد ۱۴۰۴ تعلیق شده است. فرمان آذر ۱۴۰۴ که از ۱۱ دی ۱۴۰۴ اجرا شد، ایران را همچنان کاملاً تعلیق نگه می‌دارد و استثناها را محدود می‌کند: ویزای مهاجرتی بستگان درجه‌یک و ویزای فرزندخواندگی دیگر استثنای دسته‌ای نیستند؛ فقط دارندگان اقامت دائم، دوتابعیتی‌ها با گذرنامهٔ دیگر، ویزای دیپلماتیک، ورزشکاران رویدادهای بزرگ، ویزای ویژهٔ دولت آمریکا و اقلیت‌های تحت آزار می‌مانند، به‌علاوهٔ معافیت موردی. ویزاهای صادرشده پیش از ۱۱ دی ۱۴۰۴ لغو نشده است.

پس از تحریم‌های هوانوردی آمریکا در شهریور ۱۴۰۵ حدود یک‌پنجم پروازهای خارجی ایران متوقف شده و چند ایرلاین خارجی پرواز به ایران را قطع کرده‌اند. استانبول، ایروان، نجف، مسقط، مسکو، کوالالامپور و گوانگجو همچنان برقرارند و نقاط ترانزیت عملی هستند. اینکه سامانه‌های جستجو و رزرو خارجی هنوز مسیرهای تهران را نشان دهند آزمایش نشده است.

ترکیش ایرلاینز تا اسفند ۱۴۰۵ پروازی به ایران در برنامه ندارد و تضمینی برای ازسرگیری پس از آن نیست. قطر ایرویز به دلیل محدودیت حریم هوایی متوقف است و ازسرگیری احتمالی آن ۸ آذر ۱۴۰۵ است که ممکن است تغییر کند. لوفت‌هانزا و اتریشی بدون تاریخ ازسرگیری متوقف‌اند. پگاسوس از ۸ آذر ۱۴۰۵ مسیر ترکیه–ایران را نشان می‌دهد اما رزروها را با اطلاع کوتاه لغو کرده است. ماهان پس از از دست دادن خدمات زمینی در ترکیه پروازش را قطع کرد؛ کاسپین از ۲ آبان ۱۴۰۵ استانبول، آنکارا و ازمیر را عمدتاً چارتری از سر گرفت.

امارات دیگر به تهران پرواز ندارد و فلای‌دبی ایران را نمی‌فروشد. امارات ایرلاین‌های ایرانی را ممنوع کرده، در نتیجه تهران–دبی از پرواز مستقیم ۱۰۰ تا ۲۰۰ دلاری به بیش از ۱۰۰۰ دلار با اتصال‌های تا ۱۸ ساعته رسیده و تا زمانی که منع ورود و ترانزیت پابرجاست، این مسیر با گذرنامهٔ ایرانی اصلاً قابل استفاده نیست.

پروازهای ایران–گرجستان و ایران–آذربایجان از ۳۰ شهریور ۱۴۰۵ متوقف شده است. بسیاری از مسافران به جای آن از مرز زمینی نوردوز به ارمنستان می‌روند و از ایروان پرواز می‌کنند.

از ۱ مهر ۱۴۰۵ سازمان هواپیمایی فروش بلیط و تعهد جدید برای هواپیماهای سری ام‌دی که دستورالعمل صلاحیت پروازی موتور (AD ۲۰۲۱-۲۲-۱۹) را کامل نکرده‌اند ممنوع کرد. این ممنوعیت همهٔ کانال‌های فروش را دربر می‌گیرد؛ مسافران متأثر حق تعویض هواپیما، انتقال یا استرداد کامل دارند. این زمین‌گیری سراسری نیست: هواپیماهایی که دستورالعمل را انجام داده‌اند یا مهلتشان نرسیده، پرواز می‌کنند. آمار حدود ۴۰ فروند زمین‌گیر از حدود ۱۹۰ فروند فعال با منبع اصلی پشتیبانی نمی‌شود.

در شهریور ۱۴۰۵ دیوان عدالت اداری پس از شکایت انجمن شرکت‌های هواپیمایی مصوبات قیمت‌گذاری ستاد تنظیم بازار و شورای عالی هواپیمایی را ابطال کرد، در حالی که سازمان هواپیمایی و وزارت راه آزادسازی کامل را نپذیرفتند و علیه سامانه‌های فروشنده بالاتر از دامنهٔ مجاز پرونده باز کردند. اوایل آبان انجمن افزایش ۴۰ تا ۴۵ درصدی اعلام کرد و سازمان در ۳ آبان آن را تکذیب کرد. میانگین روزانهٔ تهران–مشهد در ۹ و ۱۰ آبان ۱۴۰۵ حدود ۶٫۷ تا ۷٫۱ میلیون تومان بود و نوسان‌های بزرگ‌تری هم گزارش شده است. هیچ «نرخ مصوبی» را واقعیت قطعی ندانید.

مهرآباد و امام خمینی از ۵ صبح دوشنبه ۱۵ تیر تا ۵ صبح سه‌شنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۵ برای تشییع رهبر پروازی نداشتند؛ پس از آن تهران–مشهد در اولویت بود. به‌عنوان سابقه نگه داشته شده: رویدادهای ملی یک‌باره می‌توانند همهٔ پروازهای تهران را با اطلاع کوتاه متوقف کنند.

با شروع جنگ در ۹ اسفند ۱۴۰۴ حریم هوایی ایران بسته شد و همهٔ پروازهای داخلی و خارجی لغو شد؛ سازمان هواپیمایی گفت تا اردیبهشت ۱۴۰۵ بیش از ۷۰ درصد ارزش بلیط‌های لغوشده مسترد شده و بلیط چارتری لغوشده باید ظرف ۲ روز کاری کامل برگردانده شود. گزارش بازگشایی مهرآباد در ۲ اردیبهشت ۱۴۰۵ پس از حدود ۵۰ روز و بازگشایی فرودگاه‌های دیگر از ۵ اردیبهشت تأیید نشد؛ در ۲۹ فروردین ۱۴۰۵ سازمان فقط بازگشایی جزئی حریم شرقی را با نوتام اعلام کرد. حریم هوایی و مرزها ممکن است دوباره با اطلاع کوتاه بسته شوند.

قطار مستقیم تهران–استانبول یا تهران–آنکارا وجود ندارد. ترانس‌آسیا اکسپرس در دوران کرونا متوقف شد و از سر گرفته نشده است؛ سایت سیت۶۱ قطار ادامهٔ مسیر به ایران را «اگر و هر وقت برقرار شود» توصیف می‌کند. سفرمارکت در دی ۱۴۰۴ فروش بلیط مستقیم آنکارا را «حدود دو ماه دیگر» انتظار داشت که محقق نشده است. جایگزین زمینی قطار تهران–وان، کشتی دریاچهٔ وان تا تاتوان و قطار وان‌گولو اکسپرس تا آنکارا است.

قطار تهران–وان (یکشنبه‌ها و چهارشنبه‌ها از تهران، ۳٫۹ میلیون تومان، کوپهٔ چهارتختهٔ سریر، حدود ۲۲ تا ۲۳ ساعت، خرید از رجا یا ۱۵۳۹) آخرین بار در ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ برقرار تأیید شد. این خط در فروردین ۱۴۰۵ پس از حمله به دو نقطه از محور میانه–زنجان حدود یک هفته قطع شد. تأییدی از برقراری سرویس یا نرخ در پاییز ۱۴۰۵ پیدا نشد و قطارهای فوق‌العادهٔ جمعه فقط تا پایان شهریور برنامه‌ریزی شده بود. مسافران به گذرنامهٔ معتبر نیاز دارند و باید عوارض خروج بپردازند.