صندلی
کجا بنشینیم در هواپیماهایی که ایرانی‌ها سوار می‌شوند: سر ساکت فوکر ۱۰۰، جفت‌های کنار پنجرهٔ A300 ماهان، ردیف خروج اضطراری A320. ناحیه می‌گوییم نه شمارهٔ صندلی، چون هر ایرلاین ردیف‌هایش را جور دیگری شماره می‌زند.
بررسی در ۱۲ آبان ۱۴۰۵تا حدی رسمی
چیزهایی که نتوانستیم تأیید کنیم
کنار پنجره برای خواب و تماشای بیرون: دیواری برای تکیه دادن و کسی از روی شما رد نمی‌شود. راهرو اگر زیاد بلند می‌شوید، پاهای بلندی دارید یا می‌خواهید زود پیاده شوید.
صندلی وسط بی‌دلیل آخر از همه پر نمی‌شود. در کابین‌های ۲-۴-۲ یا ۲-۳، صندلی‌های دوتایی کنار پنجره بهترین جا برای زوج‌هاست.
ردیف‌های جلو زودتر پذیرایی می‌شوند، دیرتر سوار و زودتر پیاده می‌شوند. در هواپیماهایی که موتور عقب دارند (ام‌دی ۸۰، فوکر ۱۰۰) جلوی کابین ساکت‌تر هم هست.
ردیف یک (پشت دیواره) جای پای بیشتری دارد ولی صندلی جلویی ندارد که کیف را زیرش بگذارید؛ در هواپیماهای بزرگ‌تر جای گهوارهٔ نوزاد هم همان‌جاست.
ردیف‌های روی بال در تلاطم کمتر تکان می‌خورند، چون هواپیما حول مرکزش می‌چرخد. برای کسانی که از پرواز می‌ترسند یا دریازده می‌شوند مناسب است.
منظره را بال تا حدی می‌گیرد و در ایرباس ۳۲۰ و بوئینگ ۷۳۷ یک ردیف نزدیک جلوی بال پنجره ندارد یا پنجره‌اش جابه‌جاست.
بیشترین جای پا در اکونومی. باید بزرگسال و توانا باشید، زبان خدمه را در حد دستورالعمل بفهمید و با کودک یا نوزاد نمی‌توانید آن‌جا بنشینید.
صندلی‌های ردیف جلوی خروج اضطراری معمولاً خم نمی‌شوند و دسته‌هایشان ثابت است، پس کمی تنگ‌تر حس می‌شود. خیلی از ایرلاین‌ها این صندلی‌ها را با هزینهٔ اضافه می‌فروشند.
ردیف‌های آخر نزدیک دستشویی و آشپزخانه‌اند: صف کنار شما می‌ایستد، چراغ روشن می‌ماند و صندلی اغلب خم نمی‌شود. تکان هم آن‌جا از همه بیشتر است.
خوبی‌اش: در پرواز نیمه‌پر، انتهای کابین معمولاً خالی‌ترین بخش است، پس بیشترین شانس را دارید که صندلی کناری‌تان خالی بماند.
موقع خرید صندلی‌ها را کنار هم بگیرید؛ فروشندگان ایرانی برای بیشتر بلیط‌های سیستمی انتخاب صندلی دارند، برای چارتری معمولاً نه. اگر نشد، زود به کانتر بروید: ایرلاین‌ها تا بتوانند خانواده را کنار هم می‌نشانند.
پنجره برای بچه، راهرو برای شما. ردیف خروج اضطراری (ممنوع) و ردیف‌های آخر (رفت‌وآمد دستشویی) را نگیرید. نوزاد روی پا صندلی ندارد؛ در پروازهای طولانی گهوارهٔ ردیف اول را درخواست کنید.
علی‌بابا، فلای‌تودی و اسنپ‌تریپ برای ایرلاین‌هایی که نقشهٔ صندلی را به آژانس‌ها باز کرده‌اند، موقع خرید نقشه نشان می‌دهند؛ بعضی برای ردیف‌های جلو هزینه می‌گیرند. ایرلاین‌های ایرانی پذیرش آنلاین و انتخاب صندلی را ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از پرواز در سایت خودشان باز می‌کنند.
ایرلاین‌های خارجی: ترکیش و پگاسوس موقع خرید انتخاب صندلی دارند (پگاسوس با هزینه)؛ قطر ایرویز انتخاب رایگان را در پذیرش آنلاین، ۲۴ ساعت قبل، باز می‌کند.
اسب کاری ایران‌ایر، قشم‌ایر، آتا و زاگرس در داخل و پگاسوس و ترکیش به استانبول. A321 نسخهٔ بلندتر با همان عرض صندلی است.
در داخل با ایران‌ایرتور، آسمان، قشم‌ایر و تابان و در مسیر خارجی با ترکیش، پگاسوس و فلای‌دبی. عرض کابین مثل A320 است و پنجره‌ها کمی پایین‌ترند.
پهن‌پیکر ماهان در تهران به مشهد، کیش و استانبول؛ ایران‌ایر هم A300 دارد. کابین پهن، جای بیشتر بالای سر، هواپیماهایی معمولاً ۲۵ تا ۳۵ ساله.
هواپیمای مسیرهای دور ماهان به پکن، گوانگژو، بانکوک و کوالالامپور. چهار موتوره، کابین ساکت، اوج‌گیری آرام؛ بعضی صندلی‌ها نمایشگر شخصی دارند، خیلی‌ها نه.
جت ۱۰۰ نفره که هنوز در مسیرهای داخلی ایران‌ایر، کیش‌ایر و قشم‌ایر زیاد است. سوار شدن اغلب با اتوبوس و پلکان است.
ستون قدیمی ایران‌ایرتور، کاسپین، زاگرس و تابان. کابین باریک، موتور عقب، انتهای کابین خیلی پرصدا. در ۱۴۰۵ دستور زمین‌گیری آمد و رفت؛ فروشنده نوع هواپیما را موقع خرید نشان می‌دهد.
ملخی ایران‌ایر برای مسیرهای کوتاه و کم‌مسافر (تهران به رشت، ایلام، سنندج و مانند آن). پرواز کوتاه، ارتفاع کم، تکان بیشتر از جت در هوای بد.
ماهان و قشم‌ایر این جت‌های چهارموتورهٔ کوتاه‌برد را در مسیرهای فرعی به کار می‌برند. بال بالا، فرود تند، باند کوتاه.
هواپیماهایی که قطر ایرویز، ترکیش، امارات و عمان‌ایر بعد از هاب‌شان می‌برند. انتخاب صندلی موقع خرید اغلب پولی و در پذیرش آنلاین ۲۴ ساعت قبل رایگان است.