BKK
بانکوک (ساموت پراکان), تایلند
فرودگاه سووارنابومی یک ترمینال اصلی بزرگ (Main Terminal) با سالن‌های A تا G دارد، و یک ساختمان جدا به نام SAT-1 که گیت‌های S۱۰۱ تا S۱۲۸ در آن است. یک قطار زیرزمینی بدون راننده به نام APM این دو را در حدود ۳ دقیقه به هم وصل می‌کند. با گذرنامه‌ی ایرانی فقط وقتی بدون ویزا در بخش ترانزیت می‌مانید که فاصله‌ی دو پرواز کمتر از ۱۲ ساعت باشد و چمدان‌ها تا مقصد آخر فرستاده شده باشند. برای ۱۲ ساعت یا بیشتر، ویزای ترانزیت لازم است.
کارکنان همهٔ فرودگاه‌های این راهنما انگلیسی بلدند. نشان دادن کارت کمک یا عنوان قدمی که در آن هستید کافی است؛ به زبان محلی نیازی نیست.
این راهنما را برای مسافر بفرستید
پیش از سفر آن را روی گوشی مسافر بگذارید تا در فرودگاه، حتی بدون شما، در دسترس باشد.
چمدان‌ها خودکار منتقل می‌شوند. فقط هواپیما عوض می‌کنید.
با گذرنامه‌ی ایرانی فقط وقتی می‌توانید بدون ویزای تایلند در بخش ترانزیت بمانید که فاصله‌ی دو پرواز کمتر از ۱۲ ساعت باشد و چمدان‌های تحویل‌داده‌شده تا فرودگاه آخر سفرتان فرستاده شده باشند. اگر توقف‌تان ۱۲ ساعت یا بیشتر است، ویزای ترانزیت تایلند (TS) لازم دارید، حتی اگر هیچ‌وقت از بخش ترانزیت بیرون نروید؛ پس پیش از پرواز ساعت‌ها را بررسی کنید. وقتی فرود آمدید، هر کیفی را که با خودتان به هواپیما آورده‌اید بردارید. کارت پرواز بعدی یا صفحه‌های نمایش پرواز را نگاه کنید: گیتی که با S شروع می‌شود (S۱۰۱ تا S۱۲۸) در SAT-1 است، و گیتی که با A تا G شروع می‌شود در ترمینال اصلی است. اگر مطمئن نیستید کجا بروید، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان نشان بدهید.
فرودگاه می‌گوید بخش مرکزی طبقه‌ی ۲ ساختمان SAT-1 برای پروازهای ترانسفر است. اگر هنوز کارت پرواز ندارید، اول به باجه‌ی ایرلاین‌تان در همان‌جا بروید. بعد از بازرسی امنیتی رد شوید، با پله‌برقی یا آسانسور به طبقه‌ی ۳ بروید که طبقه‌ی پروازهای خروجی است، و به‌طرف گیت‌تان بروید. اگر مطمئن نیستید، از کارکنان باجه‌ی ایرلاین بپرسید و بلیط‌تان را نشان بدهید.
به طبقه‌ی B۲ ساختمان SAT-1 بروید و با APM، قطار زیرزمینی بدون راننده، به ترمینال اصلی بروید. فرودگاه می‌گوید این سفر با زمان انتظار در ایستگاه حدود ۳ دقیقه طول می‌کشد. در ترمینال اصلی به طبقه‌ی ۲ بروید. اگر مطمئن نیستید از کدام طرف بروید، از یکی از کارکنان بپرسید و کارت پروازتان را نشان بدهید.
در ترمینال اصلی، تابلوهای «Transfer Desk» را دنبال کنید که کنارشان «Connecting Flights Gates A, B, C, D» (پروازهای ترانسفر، گیت‌های A تا D) یا «Connecting Flights Gates D, E, F, G» (پروازهای ترانسفر، گیت‌های D تا G) نوشته شده است؛ هر کدام که با گیت شما جور است. فرودگاه می‌گوید باجه‌های ترانسفر در سالن D، C/D یا E/F هستند. اگر برای پرواز بعدی کارت پرواز ندارید، به باجه‌ی ترانسفر ایرلاین‌تان بروید و گذرنامه و بلیط‌تان را نشان بدهید. تابلوهای «Domestic Connecting Flights» (پروازهای ترانسفر داخلی) را دنبال نکنید، مگر اینکه پرواز بعدی‌تان داخل تایلند باشد.
محل‌های بازرسی امنیتی ترانسفر در سمت شرق طبقه‌ی ۳، یا در بخش مرکزی یا سمت غرب طبقه‌ی ۲ سالن هستند. فرودگاه برای این مسیر بین دو پرواز بین‌المللی هیچ کنترل گذرنامه‌ای توضیح نداده است. مایعات هر کدام باید در ظرف ۱۰۰ میلی‌لیتری یا کوچک‌تر باشند، روی هم حداکثر ۱ لیتر، در یک کیسه‌ی شفاف دربسته. داروهای مایع را با برچسب یا نامه‌ی پزشک به مأمور بازرسی نشان بدهید، و اگر مطمئن نیستید از او بپرسید.
تابلوی «Connecting Flights Gates S101 - S128» (پروازهای ترانسفر، گیت‌های S۱۰۱ تا S۱۲۸) را تا باجه‌های ترانسفر دنبال کنید. اگر کارت پرواز ندارید، آن را از باجه‌ی ایرلاین‌تان بگیرید و بعد از بازرسی امنیتی رد شوید. به طبقه‌ی B۲ بروید، با قطار APM به SAT-1 بروید، بعد به طبقه‌ی ۳ بروید که طبقه‌ی پروازهای خروجی است، و به‌طرف گیت‌تان بروید. اگر تابلوها را گم کردید، از یکی از کارکنان بپرسید و کارت پروازتان را نشان بدهید.
گیت خود را روی صفحه‌های نمایش پرواز پیدا کنید و پیش از راه افتادن دوباره نگاه کنید، چون گیت‌ها ممکن است عوض شوند. فرودگاه از مسافران می‌خواهد دست‌کم ۴۵ دقیقه پیش از زمان سوار شدن، نه زمان پرواز، دم گیت باشند. اگر گم شدید، از یکی از کارکنان بپرسید، یا با میز کمک فرودگاه (Help Desk) به شماره‌ی ۰ ۲۱۳۲ ۳۸۸۸ یا مرکز تماس AOT (AOT Call Center) به شماره‌ی ۱۷۲۲ تماس بگیرید.
باید چمدان را بگیرید و دوباره تحویل بار بدهید. وقت خیلی بیشتری بگذارید.
وقتی بلیط‌ها جدا هستند، معمولاً باید از کنترل گذرنامه‌ی تایلند رد شوید تا چمدان‌ها را بردارید و دوباره چک‌این کنید. سفارت تایلند در تهران می‌گوید برای بیرون رفتن از بخش ترانزیت، برای برداشتن چمدان یا عوض کردن ایرلاین، ویزا لازم است. ایران از ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ نه در فهرست معافیت از ویزای تایلند است و نه در فهرست ویزای فرودگاهی. درخواست ویزای ترانزیت (TS، ۳۰ یورو برای هر بار ورود) یا ویزای توریستی را آنلاین در thaievisa.go.th ثبت کنید و هزینه را نقدی در سفارت بپردازید. دست‌کم ۴ روز کاری وقت بگذارید. صفحه‌ی ویزای ترانزیت سفارت در تهران برای درخواست، مدرک مالی دست‌کم ۲۰٬۰۰۰ بات می‌خواهد، و ایرانی‌هایی که بیرون از ایران زندگی می‌کنند در کشور محل زندگی‌شان درخواست می‌دهند. صفحه‌های سفارت در تهران تاریخ ۲۰۲۵ دارند، پس پیش از درخواست دوباره آن‌ها را نگاه کنید.
خارجی‌هایی که از کنترل گذرنامه‌ی تایلند رد می‌شوند، باید در ۳ روزِ پیش از رسیدن، کارت ورود دیجیتال تایلند (Thailand Digital Arrival Card یا TDAC) را در سایت tdac.immigration.go.th پر کنند. این کار هزینه‌ای ندارد: فقط از همین سایت رسمی استفاده کنید و به هیچ‌کس برای آن پول ندهید. اگر با کار آنلاین راحت نیستید، از یکی از اعضای خانواده کمک بخواهید.
اگر در SAT-1 فرود آمده‌اید، تابلوهای APM را دنبال کنید، به طبقه‌ی B۲ بروید و با قطار به ترمینال اصلی بروید. به سالن ورودی در طبقه‌ی ۲ بروید و گذرنامه و ویزایتان را در کنترل گذرنامه نشان بدهید. سازمان گردشگری تایلند (Tourism Authority of Thailand) می‌گوید مأمور مهاجرت ممکن است بخواهد پول همراه‌تان را ببیند: برای هر نفر ۱۰٬۰۰۰ بات با ویزای ترانزیت، یا ۲۰٬۰۰۰ بات با ویزای توریستی؛ و تصمیم آخر با مأمور است. این مبلغ یا مدرکی از آن را همراه داشته باشید، همراه با بلیط پرواز بعدی‌تان. فرودگاه برای افراد دارای معلولیت صف‌های مخصوص کنترل گذرنامه دارد؛ اگر نمی‌دانید در کدام صف بایستید، از یکی از کارکنان بپرسید.
بعد از کنترل گذرنامه، چمدان‌هایتان را در سالن تحویل بار در طبقه‌ی ۲ بردارید، بعد از گمرک رد شوید و از سالن ورودی بیرون بیایید. اگر بات تایلند لازم دارید، باجه‌های صرافی Kasikorn Bank (بانک کاسیکورن) که ۲۴ ساعته باز هستند، در سالن تحویل بار و در طبقه‌ی ورودی‌ها هستند. اگر نوار چمدان خود را پیدا نمی‌کنید، شماره‌ی پروازتان را روی صفحه‌ها پیدا کنید یا از کارکنان بپرسید.
باجه‌های چک‌این در طبقه‌ی ۴ ترمینال اصلی هستند. ایرلاین پرواز بعدی‌تان را روی صفحه‌ها پیدا کنید، چک‌این کنید و چمدان‌هایتان را تحویل بدهید. پیش از سفر از ایرلاین‌تان بپرسید باجه‌ی چک‌این‌اش چه ساعتی بسته می‌شود، و خیلی زودتر از آن آنجا باشید. اگر باجه را پیدا نمی‌کنید، از یکی از کارکنان بپرسید و بلیط‌تان را نشان بدهید.
بعد از چک‌این از بازرسی امنیتی رد می‌شوید، بعد از کنترل گذرنامه‌ی خروج، و بعد به گیت می‌روید. بازرسی امنیتی برای سالمندان ۷۰ سال و بالاتر یک صف اولویت‌دار دارد. دست‌کم ۴۵ دقیقه پیش از زمان سوار شدن دم گیت باشید. اگر مطمئن نیستید، کارت پروازتان را به کارکنان نشان بدهید و راه را بپرسید.
این توصیه‌ی ساده‌ی ماست، نه قانون فرودگاه: دست‌کم ۴ ساعت بین فرود و پرواز بعدی‌تان بگذارید، و اگر می‌توانید بیشتر. کمترین زمان رسمی پیدا نکردیم، و ایرلاین دوم موظف نیست منتظر شما بماند. اگر پرواز دوم‌تان از فرودگاه دون موانگ (Don Mueang) است، یک اتوبوس شاتل رایگان برای مسافران ترانسفر از طبقه‌ی ۲، دروازه‌ی ۳ (Gate 3)، هر ۳۰ دقیقه از ساعت ۰۵:۰۰ تا ۲۴:۰۰ حرکت می‌کند؛ بلیط و گذرنامه‌تان را نشان بدهید. ایستگاه قطار Airport Rail Link (قطار فرودگاه) در طبقه‌ی B۱ ترمینال اصلی است و فرودگاه ساعت کارش را ۰۵:۳۰ تا ۲۴:۰۰ نوشته است، اما پیش از سفر ساعت‌ها را بررسی کنید، چون ممکن است این خدمت تغییر کند.
اگر با یک بلیط بین دو پرواز بین‌المللی ترانسفر می‌کنید و چمدان‌هایتان تا فرودگاه آخر فرستاده شده، در بخش ترانزیت می‌مانید و از کنترل گذرنامه‌ی تایلند رد نمی‌شوید. با گذرنامه‌ی ایرانی فقط وقتی بدون ویزای تایلند در بخش ترانزیت می‌مانید که فاصله‌ی دو پرواز کمتر از ۱۲ ساعت باشد. این را سندی از سفارت تایلند در ورشو که روی سرور وزارت امور خارجه‌ی تایلند منتشر شده، و سفارت تایلند در لندن می‌گویند. سفارت لندن این شرط‌ها را هم می‌گذارد: چمدان‌ها تا مقصد فرستاده شده باشند، از بخش ترانزیت بیرون نروید، و مقصد آخرتان بیرون از تایلند باشد. برای توقف ۱۲ ساعت یا بیشتر، ویزای ترانزیت (TS) لازم است، حتی اگر از بخش ترانزیت بیرون نروید. سفارت تایلند در تهران می‌گوید ایرانی‌ها برای توقف بیشتر از ۱۲ ساعت، و نیز برای بیرون رفتن از بخش ترانزیت برای برداشتن چمدان یا عوض کردن ایرلاین، ویزای ترانزیت (TS) لازم دارند. ایران از ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۶ نه در فهرست معافیت از ویزای تایلند است و نه در فهرست ویزای فرودگاهی؛ پس هر کسی با گذرنامه‌ی ایرانی که وارد تایلند می‌شود، باید پیش از سفر از thaievisa.go.th ویزا بگیرد و کارت ورود دیجیتال تایلند (TDAC) را هم که رایگان است پر کند. اگر پرواز بعدی‌تان داخل تایلند است، در طبقه‌ی ۲ سالن C از کنترل گذرنامه رد می‌شوید، پس باز هم ویزا لازم دارید.
ترمینال اصلی سالن‌های A تا G را دارد. ورودی‌ها و بخش ترانسفر در طبقه‌ی ۲ هستند و گیت‌های پرواز در طبقه‌ی ۳. ساختمان SAT-1 ۲۸ گیت دارد (S۱۰۱ تا S۱۲۸): طبقه‌ی ۲ برای ورودی‌ها و پروازهای ترانسفر است، طبقه‌ی ۳ برای پروازهای خروجی، طبقه‌ی ۴ سالن‌های استراحت (لانژ) دارد، و طبقه‌ی B۲ ایستگاه APM است. APM یک قطار بدون راننده است که در تونلی حدود ۱ کیلومتری حرکت می‌کند؛ فرودگاه می‌گوید هر سفر با زمان انتظار حدود ۳ دقیقه طول می‌کشد و هر قطار تا ۲۱۰ نفر جا دارد. فرودگاه Mahan Air (ماهان)، Thai Airways (تای ایرویز)، Qatar Airways (قطر ایرویز)، Emirates (امارات) و Turkish Airlines (ترکیش ایرلاینز) را جزو ایرلاین‌های SAT-1 نام می‌برد، اما این فهرست تاریخ ندارد؛ پس همیشه گیت‌تان را روی صفحه‌ها نگاه کنید. در ترمینال آسانسورهایی با دکمه‌های خط بریل و اعلام صوتی طبقه، و سطح شیب‌دار هست. زمان رسمی پیاده‌روی بین گیت‌ها را پیدا نکردیم و سالن‌ها طولانی هستند؛ پس به‌محض اینکه گیت‌تان را فهمیدید راه بیفتید. اگر راه رفتن برایتان سخت است، از ایرلاین‌تان ویلچر بخواهید.
از ایرلاین‌تان کمک بخواهید، نه از فرودگاه، و برای همه‌ی پروازها، از جمله پرواز بعدی، کمک بخواهید. Qatar Airways (قطر ایرویز): هنگام خرید بلیط یا تا ۴۸ ساعت پیش از پرواز، از بخش Manage booking (مدیریت رزرو)، برنامه‌ی موبایل آن یا یک دفتر محلی ویلچر بخواهید. Emirates (امارات): هنگام خرید بلیط یا دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز به آن‌ها بگویید؛ اگر سفرتان ایرلاین دیگری هم دارد، با آن ایرلاین هم تماس بگیرید. Turkish Airlines (ترکیش ایرلاینز): دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز درخواست بدهید؛ درخواست‌های دیرتر به جای خالی بستگی دارد، و این خدمت برای درخواست‌های پذیرفته‌شده رایگان است. Thai Airways (تای ایرویز) و Mahan Air (ماهان): نتوانستیم صفحه‌ی رسمی کمک ویژه‌ی هیچ‌کدام را بخوانیم؛ پس هنگام خرید بلیط بپرسید و ۲ روز پیش از پرواز دوباره بپرسید.
داخل بخش امن، ویلچر را کارکنان ایرلاین می‌آورند، نه فرودگاه. نقطه‌ی ویلچر رایگان خود فرودگاه در طبقه‌ی ۴، دروازه‌ی ۲ (Gate 2)، روبه‌روی ردیف C (Row C) است، پیش از چک‌این. این ویلچرها را نمی‌شود به بخش امن برد، پس فقط به کار مسافرانی می‌آید که بلیط جدا دارند و در بخش عمومی هستند. محل‌های سوار و پیاده شدن مسافرانی که کمک لازم دارند، در طبقه‌ی ۴، دروازه‌های ۱، ۴ و ۶ است. فرودگاه از باجه‌های اطلاعات مناسب افراد دارای معلولیت نام می‌برد، اما نمی‌گوید کجا هستند؛ از یکی از کارکنان بپرسید.
بعد از چک‌این در ترمینال اصلی، مسافری که با ویلچر ایرلاین است، با یک همراه، می‌تواند از مسیر Fast Track (مسیر سریع) استفاده کند. بازرسی امنیتی آنجا برای سالمندان ۷۰ سال و بالاتر صف اولویت‌دار دارد؛ این دو بیشتر به کار مسافرانی می‌آید که بلیط جدا دارند. کنترل گذرنامه برای افراد دارای معلولیت صف‌های مخصوص دارد. سرویس‌های بهداشتی مناسب افراد دارای معلولیت دکمه‌ی درخواست کمک اضطراری دارند. Turkish Airlines از مسافرانی که کمک لازم دارند می‌خواهد دست‌کم ۳ ساعت پیش از پرواز بین‌المللی در فرودگاه باشند. در هیچ صفحه‌ی رسمی محل دیدار با کارکنان کمک ایرلاین را پیدا نکردیم.
باجه‌های ترانسفر: سالن D، C/D یا E/F در ترمینال اصلی، و بخش پروازهای ترانسفر در طبقه‌ی ۲ ساختمان SAT-1. میز کمک (Help Desk): ۰ ۲۱۳۲ ۳۸۸۸. مرکز تماس AOT (AOT Call Center): ۱۷۲۲، و گفت‌وگوی آنلاین AOT Chat. مرکز کنترل امنیت SAT-1: ۰ ۲۱۳۲ ۵۰۰۰. اشیای گمشده (Lost and Found): SAT-1، سمت شرق (East)، طبقه‌ی ۳، ۲۴ ساعته، ۰ ۲۱۳۲ ۲۵۳۱ یا ۰ ۲۱۳۲ ۲۵۳۲. پلیس گردشگری (Tourist Police): ۰ ۲۱۳۲ ۱۱۵۵. پلیس مهاجرت (Immigration Police): ۰ ۲۱۳۴ ۰۳۲۰. دفترهای ایرلاین‌ها در ترمینال اصلی: Mahan Air (ماهان) طبقه‌ی ۳ (۰ ۲۱۳۴ ۳۱۷۰)، Thai Airways طبقه‌ی ۴ (۰ ۲۱۳۴ ۵۳۰۱)، Turkish Airlines طبقه‌ی ۵ (۰ ۲۱۳۴ ۲۰۷۳)، Qatar Airways طبقه‌ی ۵ و طبقه‌ی ۶ سمت غرب (۰ ۲۱۳۴ ۳۵۱۷)، Emirates سالن G و طبقه‌ی ۶ سمت غرب (۰ ۲۱۳۴ ۲۹۰۰). فرودگاه Mahan Air را جزو ایرلاین‌هایی نام می‌برد که در فصل زمستان، ۲۵ اکتبر ۲۰۲۶ تا ۲۷ مارس ۲۰۲۷، باجه‌ی چک‌این دارند. پول: واحد پول تایلند بات است. باجه‌های صرافی Kasikorn Bank به‌صورت ۲۴ ساعته در طبقه‌ی ۲ ساختمان SAT-1 (سمت شرق و غرب) و در بخش ورودی طبقه‌ی ۲ ترمینال اصلی باز هستند. دستگاه‌های تبدیل ارز در بخش پروازهای خروجی طبقه‌ی ۳ و ۴ هستند، و دستگاه‌های خودپرداز (ATM) بانک در طبقه‌ی ۱ ترمینال اصلی، در بخش عمومی. هیچ صفحه‌ی رسمی نمی‌گوید کارت‌های بانکی ایرانی کار می‌کنند یا نه.
نمازخانه‌ها، ۲۴ ساعته: سالن E، طبقه‌ی ۳ (پروازهای خروجی)؛ سالن C، طبقه‌ی ۲ (ورودی‌ها)؛ و طبقه‌ی ۳ ترمینال اصلی نزدیک ورودی ۷ (Entrance 7)، در بخش عمومی پیش از بازرسی امنیتی (۰ ۲۱۳۲ ۹۲۷۳). در SAT-1 هم نمازخانه، اتاق مراقبه (Meditation Room)، اتاق مراقبت از نوزاد، سرویس‌های بهداشتی هوشمند و نیمکت‌هایی با شارژ USB هست. هتل ترانزیت Miracle Transit Hotel در بخش ترانزیت سالن A، طبقه‌ی ۳ است، ۲۴ ساعته باز است و برای ۶ تا ۱۲ ساعت اتاق می‌دهد. سالن‌های استراحت پولی Miracle Lounge (لانژ میراکل) ۲۴ ساعته باز هستند؛ لانژ میراکل در SAT-1 مخصوص مسافران First Class (فرست‌کلاس) است، پس شرط ورود و قیمت را از میز لانژ بپرسید. لانژهای Turkish Airlines و Qatar Airways در سالن D، طبقه‌ی ۳ هستند؛ لانژ Emirates در سالن G، طبقه‌ی ۳؛ و لانژهای Thai Airways در سالن‌های D و E. درمانگاه AOT Medical Service by Samitivej (درمانگاه فرودگاه) نزدیک گیت ۱۱۷ در طبقه‌ی ۳ ساختمان SAT-1، داخل بخش ترانزیت است. درمانگاه دیگر آن، کنار در ۳ (Door 3) در طبقه‌ی ۳ ترمینال اصلی، در بخش عمومی است و مسافر ترانزیت نمی‌تواند به آن برسد؛ اگر حال‌تان خوب نیست، از یکی از کارکنان کمک بخواهید. محل‌های شارژ تلفن در طبقه‌های ۲، ۳ و ۴ سالن‌ها هستند.
کارت را جداگانه چاپ کنید، جاهای خالی را با دست پر کنید و آن را در جیب نگه دارید.
I am traveling alone. I need help to find my connecting flight. Please show me the way, or call someone who can help me. Thank you.
ترجمهٔ متن کارت: من تنها سفر می‌کنم. برای پیدا کردن پرواز بعدی‌ام کمک لازم دارم. لطفاً راه را نشانم دهید یا کسی را صدا کنید که بتواند کمک کند. ممنون.
می‌توانید مشخصات را همین‌جا بنویسید و بعد چاپ کنید. این اطلاعات فقط روی همین دستگاه می‌ماند.
بخشی از آن با صفحه‌های رسمی بررسی شده است.
فرودگاه‌ها تابلوها، گیت‌ها و قوانین را عوض می‌کنند. این راهنما کمک کلی است، نه دستور رسمی. همیشه به کارکنان و صفحه‌های نمایش اعتماد کنید و از ایرلاین بپرسید.
آخرین آماده‌سازی: ۱۴ آبان ۱۴۰۵.