CAN
گوانگجو (مناطق بائی‌یون و هوادو، حدود ۲۸ کیلومتر شمال مرکز شهر), چین
دو ترمینال فعال است: ترمینال ۲ (China Southern و شرکای آن) و ترمینال ۳ (Mahan Air، Turkish Airlines، Emirates). یک اتوبوس شاتل رایگان ۲۴ ساعته این دو را به هم وصل می‌کند. با یک بلیط و کارت پرواز بعدی، از میز ترانسفر، گمرک و بازرسی امنیتی رد می‌شوید و کنترل گذرنامه ندارید. بدون کارت پرواز بعدی، یا با بلیط‌های جدا، وارد چین می‌شوید و گذرنامه‌ی ایرانی برای این کار معمولاً ویزا لازم دارد.
کارکنان همهٔ فرودگاه‌های این راهنما انگلیسی بلدند. نشان دادن کارت کمک یا عنوان قدمی که در آن هستید کافی است؛ به زبان محلی نیازی نیست.
این راهنما را برای مسافر بفرستید
پیش از سفر آن را روی گوشی مسافر بگذارید تا در فرودگاه، حتی بدون شما، در دسترس باشد.
چمدان‌ها خودکار منتقل می‌شوند. فقط هواپیما عوض می‌کنید.
هر کیفی را که با خودتان به هواپیما آورده‌اید بردارید. روی کارت پرواز بعدی‌تان شماره‌ی ترمینال را نگاه کنید. فهرست ایرلاین‌های خود فرودگاه می‌گوید China Southern (کد CZ)، Qatar Airways، Saudia، Korean Air، Singapore Airlines و Malaysia Airlines در ترمینال ۲ هستند و Mahan Air (ماهان، کد W5)، Turkish Airlines، Emirates، Air China، China Eastern و Hainan Airlines در ترمینال ۳. اگر مطمئن نیستید، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان نشان بدهید و بپرسید «Which terminal?» (کدام ترمینال؟).
تابلوهای ARRIVALS (ورودی‌ها)، BAGGAGE CLAIM (تحویل بار) یا EXIT (خروج) را دنبال نکنید. راهنمای فرودگاه می‌گوید تابلوها را تا میز ترانسفر بین‌المللی در طبقه‌ی دوم بخش ورودی‌های بین‌المللی دنبال کنید. در ترمینال ۳ فرودگاه یک میز ترانسفر کنار سالن تحویل بار ورودی‌های بین‌المللی را فهرست کرده است. گذرنامه و کارت پرواز بعدی‌تان را نشان بدهید. کارکنان میز پرواز بعدی‌تان را تأیید می‌کنند و بعد شما جلوتر می‌روید.
بعد از اینکه کارکنان میز شما را تأیید کردند، از بخش گمرک پشت میز ترانسفر رد شوید. بعد به بازرسی امنیتی بروید؛ آنجا شما و بار دستی‌تان از اسکنر رد می‌شوید. تصویر رسمی مسیر فرودگاه (سال ۲۰۲۶) برای مسافری که کارت پرواز بعدی دارد و چمدانش تا مقصد آخر فرستاده شده، این مراحل را نشان می‌دهد: میز ترانسفر، گمرک، بازرسی امنیتی، گیت. در این مسیر کنترل گذرنامه نیست، پس داخل بخش محدود فرودگاه می‌مانید. اگر نمی‌دانید بعد کجا بروید، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان با لباس فرم نشان بدهید.
تصویر رسمی مسیر فرودگاه برای رفتن از ترمینال ۳ به ترمینال ۲ این است: میز ترانسفر، بازرسی گمرک در ترمینال ۳، بازرسی امنیتی، سوار شدن به اتوبوس شاتل به ترمینال ۲، و بعد گیت. راهنمای ترانزیت فرودگاه می‌گوید وقتی ترمینال عوض می‌کنید، با راهنمایی کارکنان سوار اتوبوس شاتل شوید تا به میز ترانسفر ترمینال دیگر برسید. پس از کارکنان میز ترانسفر بپرسید کجا سوار شوید و تابلوهای TRANSFER را دنبال کنید. به‌طرف EXIT یا ایستگاه‌های اتوبوس عمومی نروید؛ آن‌ها بیرون از بخش محدود فرودگاه هستند. فرودگاه اطلاعات شاتل را «فقط برای راهنمایی» اعلام کرده است، پس وقت بیشتری در نظر بگیرید.
مسیر رسمی فرودگاه برای مسافری که کارت پرواز بعدی ندارد این است: کنترل گذرنامه (ورود)، تحویل گرفتن چمدان، گمرک، گرفتن کارت پرواز و تحویل بار در سالن پروازهای خروجی، بازرسی امنیتی، گمرک (خروج)، کنترل گذرنامه (خروج)، گیت. ورود به چین از این راه برای گذرنامه‌ی ایرانی معمولاً ویزا لازم دارد (بخش کنترل گذرنامه را ببینید). پس پیش از سفر از ایرلاین‌تان بخواهید هر دو کارت پرواز را در فرودگاه اول به شما بدهد و چمدان‌تان را تا مقصد آخر بفرستد. اگر با یک کارت پرواز فرود آمدید، اول به میز ترانسفر بروید و از کارکنان بپرسید چه کار کنید.
بعد از بازرسی امنیتی، روی صفحه‌های نمایش پرواز دنبال شماره‌ی پرواز و گیت خود بگردید. در ترمینال ۲ گیت‌های پروازهای بین‌المللی در طبقه‌های ۳ و ۴ هستند (سالن North Airside Concourse در طبقه‌ی ۴ برای پروازهای خروجی بین‌المللی است). در ترمینال ۳ بخش پروازهای خروجی بین‌المللی در طبقه‌ی ۴ است. گیت‌ها ممکن است عوض شوند، پس پیش از آنکه راه بیفتید دوباره صفحه را نگاه کنید. اگر گیت را پیدا نکردید، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان با لباس فرم نشان بدهید.
در ترمینال ۳ فرودگاه کابین‌های استراحت NAPHUBS را در محل استراحت مسافران شب‌مانده در طبقه‌ی ۴، سمت چپ داخل گیت ۶۱، و داخل لانژ مسافران ترانسفر بین‌المللی در طبقه‌ی ۴ فهرست کرده است؛ هر دو ۲۴ ساعته هستند. NAPHUBS یک شرکت تجاری کابین خواب است و فرودگاه قیمتی نداده، پس آن را یک محل استراحت پولی بدانید، مگر اینکه کارکنان آنجا چیز دیگری بگویند. در ترمینال ۲ یک کابین استراحت ساعتی (پولی) کنار گیت ۵۳ در طبقه‌ی ۱ (ورودی‌های بین‌المللی) هست، ۲۴ ساعته. آب آشامیدنی در همه‌ی ترمینال‌ها نزدیک توالت‌ها هست، و در هر ترمینال جاهای نشستن اولویت‌دار با تابلو مشخص شده است. حدود هر ۱۵ دقیقه صفحه‌ها را نگاه کنید.
راهنمای ترانسفر خود فرودگاه می‌گوید: به ۰۲۰-۹۶۱۵۸ زنگ بزنید یا برای کمک به میز ترانسفر بروید. این خط ۲۴ ساعته است. از تلفن خارجی +۸۶ ۲۰ ۹۶۱۵۸ را بگیرید. میز تأخیر و ترانسفر China Southern در ترمینال ۲ کنار گیت ۵۰ در طبقه‌ی ۱ است و ۲۴ ساعته باز است. در ترمینال ۳ میز تأخیر پرواز بین گیت ۷۱ و گیت ۷۲ در طبقه‌ی ۱ است و از ساعت ۵ صبح تا پایان پروازهای داخلی باز است، نه ۲۴ ساعت. اگر کسی آنجا نبود، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان با لباس فرم نشان بدهید.
باید چمدان را بگیرید و دوباره تحویل بار بدهید. وقت خیلی بیشتری بگذارید.
با بلیط‌های جدا چمدان‌هایتان معمولاً تا مقصد آخر فرستاده نمی‌شود، پس معمولاً باید آن‌ها را تحویل بگیرید، و این یعنی ورود به چین. برای ورود به چین گذرنامه‌ی ایرانی معمولاً ویزا لازم دارد. اداره‌ی ملی مهاجرت چین می‌گوید قانون ۲۴ ساعته‌ی بدون ویزا فقط اجازه می‌دهد داخل بخش محدود فرودگاه بمانید؛ برای بیرون رفتن از آن به مجوز ورود موقت از بازرسی مرزی نیاز دارید. ایران در فهرست ۲۴۰ ساعته‌ی بدون ویزا نیست. یک صفحه‌ی قدیمی‌تر China Southern می‌گوید به مسافران کشورهای خارج از فهرست بدون ویزا معمولاً مجوز ورود موقت داده نمی‌شود. پس پیش از پرواز از ایرلاین دوم‌تان بپرسید که آیا می‌تواند کارت پرواز را از قبل به شما بدهد و چمدان‌تان را تا مقصد آخر بفرستد. اگر نمی‌تواند، به احتمال زیاد برای این تعویض پرواز ویزای چین لازم دارید. این را در خانه تصمیم بگیرید، نه در فرودگاه.
با بار دستی‌تان از هواپیما پیاده شوید و تابلوهای ARRIVALS را دنبال کنید. راهنمای ترانزیت سال ۲۰۲۴ فرودگاه می‌گوید بخش بازرسی مهاجرت در طبقه‌ی دوم بخش ورودی‌های بین‌المللی است و همان‌جا محل درخواست مجوز ورود موقت هم هست. گذرنامه، ویزا و بلیط پرواز بعدی‌تان را آماده نگه دارید. سایت فرودگاه یک کد QR نشان می‌دهد که با آن می‌توانید کارت ورود را پیش از رسیدن به مأمور، آنلاین پر کنید؛ صفحه‌ی China Southern از یک کارت کاغذی ورود اتباع خارجی هم نام برده است. اگر مطمئن نیستید، گذرنامه‌تان را به یکی از کارکنان نشان بدهید و بگویید «Immigration» (کنترل گذرنامه).
تابلوهای BAGGAGE CLAIM (تحویل بار) را تا سالن تحویل بار ورودی‌های بین‌المللی دنبال کنید. در ترمینال ۲ نوارهای بین‌المللی شماره‌ی ۴۲ تا ۵۱ هستند، و اگر چمدانی گم شده بود، در سالن ورودی‌های بین‌المللی یک میز پیگیری بار (Baggage Inquiry Counter) هست. بعد از بازرسی گمرک ورود رد شوید. فرودگاه می‌گوید هنگام ورود به چین یا خروج از آن باید اظهارنامه‌ی گمرکی چمدان‌تان را تکمیل کنید؛ اگر مطمئن نیستید از یک مأمور گمرک بپرسید.
اگر پرواز بعدی‌تان از همین ترمینال است، با آسانسور یا پله‌برقی به سالن چک‌این بروید: طبقه‌ی ۳ در ترمینال ۲، طبقه‌ی ۴ در ترمینال ۳. اگر از ترمینال دیگر است، سوار اتوبوس شاتل بین ترمینال‌ها شوید که اطلاعیه‌ی شهرداری آن را رایگان خوانده است: این اتوبوس ۲۴ ساعته بین ایستگاه Bay 30 در ایستگاه اتوبوس شرقی ترمینال ۲ و ایستگاه Bay 60 در ایستگاه اتوبوس شرقی ترمینال ۳ کار می‌کند؛ هر دو در مرکز حمل‌ونقل زمینی بیرون ترمینال هستند. از یکی از کارکنان بپرسید «shuttle bus to Terminal 2» (اتوبوس شاتل به ترمینال ۲) یا «Terminal 3».
باجه‌ی ایرلاین‌تان را روی صفحه‌های نمایش پروازهای خروجی پیدا کنید. در ترمینال ۲ باجه‌های اکونومی بین‌المللی China Southern در بخش P در طبقه‌ی ۳ هستند و باجه‌های خدمات مسافران ویژه در P۲۰، P۲۱ و P۳۲. China Southern چک‌این پروازهای بین‌المللی را ۴۵ دقیقه پیش از پرواز می‌بندد و می‌گوید مسافران ویژه (از جمله سالمندان) باید به باجه‌های دارای کارمند بروند، نه چک‌این خودکار. فرودگاه توصیه می‌کند دست‌کم ۳ تا ۴ ساعت پیش از پرواز بین‌المللی در فرودگاه باشید.
بعد از چک‌این تابلوها را تا بازرسی امنیتی دنبال کنید؛ راهنمای ترانزیت فرودگاه آن را در ترمینال ۲ در طبقه‌ی سوم بخش پروازهای خروجی بین‌المللی نشان می‌دهد. بعد از بخش گمرک خروج رد شوید، و بعد از کنترل گذرنامه‌ی خروج، جایی که گذرنامه‌تان دوباره بررسی می‌شود. بعد گیت خود را روی صفحه‌ها پیدا کنید و همان‌جا منتظر بمانید. China Southern می‌گوید ۴۰ دقیقه پیش از پرواز در گیت باشید. اگر راه را پیدا نکردید، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان با لباس فرم نشان بدهید.
کمترین زمان رسمی برای تعویض پرواز در این فرودگاه پیدا نشد. با بلیط‌های جدا باید از کنترل گذرنامه رد شوید، چمدان بردارید، شاید ترمینال عوض کنید، دوباره چک‌این کنید و دوباره از بازرسی امنیتی، گمرک و کنترل گذرنامه بگذرید. فرودگاه توصیه می‌کند دست‌کم ۳ تا ۴ ساعت پیش از پرواز بین‌المللی برسید. به‌عنوان یک توصیه‌ی ساده برای مسافر مسن، نه قانون رسمی، دست‌کم ۴ ساعت بین فرود هواپیما و پرواز بعدی در نظر بگیرید، و اگر پرواز اول اغلب تأخیر دارد یا ترمینال عوض می‌کنید، بیشتر. با بلیط‌های جدا هیچ‌کس موظف نیست هواپیمای دوم شما را نگه دارد.
فوراً به باجه‌ی ایرلاین دوم‌تان بروید. میز تأخیر و ترانسفر China Southern کنار گیت ۵۰ در طبقه‌ی ۱ ترمینال ۲ است (۲۴ ساعته). میز تأخیر پرواز ترمینال ۳ بین گیت ۷۱ و گیت ۷۲ در طبقه‌ی ۱ است و از ساعت ۵ صبح تا پایان پروازهای داخلی باز است. می‌توانید به خط فرودگاه ۰۲۰-۹۶۱۵۸ هم زنگ بزنید. با بلیط‌های جدا ایرلاین دوم شاید موظف نباشد برای شما پرواز دیگری رزرو کند، پس شماره‌ی تلفن آن را همراه داشته باشید.
ایران در فهرست ترانزیت ۲۴۰ ساعته‌ی بدون ویزای چین نیست. صفحه‌ی اداره‌ی ملی مهاجرت چین به تاریخ ۲۰ اوت ۲۰۲۶ (۲۹ مرداد ۱۴۰۵) ۵۷ کشور را فهرست کرده (بیشتر اروپا، قاره‌ی آمریکا، استرالیا، نیوزیلند، ژاپن، کره، سنگاپور، برونئی، امارات، قطر، اندونزی، قرقیزستان و ویتنام) و ایران در میان آن‌ها نیست. آنچه برای گذرنامه‌ی ایرانی اجرا می‌شود قانون ۲۴ ساعته در همان صفحه است: اتباع همه‌ی کشورها می‌توانند بدون ویزا حداکثر ۲۴ ساعت در چین بمانند، به شرطی که مدارک سفر معتبر و بلیط پرواز بعدی با صندلی تأییدشده داشته باشند و از بخش محدود فرودگاه بیرون نروند؛ برای بیرون رفتن از این بخش به مجوز ورود موقت از بازرسی مرزی نیاز دارید. سفارت چین در تهران هم همین را می‌گوید: اگر بیش از ۲۴ ساعت در چین نمانید و از بندر ورودی بیرون نروید، ویزای چین لازم ندارید. پس با یک بلیط، با کارت پرواز بعدی و چمدانی که تا مقصد آخر فرستاده شده، مسیر رسمی سال ۲۰۲۶ فرودگاه از میز ترانسفر، گمرک و بازرسی امنیتی می‌گذرد و کنترل گذرنامه ندارد. یک صفحه‌ی قدیمی‌تر China Southern (که هنوز از فهرست ۱۴۴ ساعته و «محل انتظار ۲۴/۱۴۴ ساعته» نام می‌برد) می‌گوید این مجوز را در محل انتظار بازرسی مرزی ورودی‌ها، با کارت پرواز بعدی و رزرو هتل، و فقط وقتی فاصله‌ی دو پرواز بیش از ۸ ساعت است درخواست می‌کنند، و به مسافران کشورهای خارج از فهرست بدون ویزا معمولاً داده نمی‌شود؛ فهرست از آن زمان عوض شده، ولی ایران در هیچ‌کدام از دو فهرست نبوده است. بدون کارت پرواز بعدی، یا با بلیط‌های جدا و چمدانی که باید تحویل بگیرید، مسیر رسمی فرودگاه با کنترل گذرنامه (ورود) شروع می‌شود، پس معمولاً ویزای چین لازم دارید. پیش از خرید بلیط از سفارت چین یا ایرلاین‌تان بپرسید.
سه ساختمان ترمینال هست، ولی الان فقط ترمینال ۲ و ترمینال ۳ به مسافران خدمت می‌دهند. ترمینال ۳ در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۵ باز شد و در ۷ مه ۲۰۲۶ هر یازده ایرلاینی که هنوز در ترمینال ۱ بودند (Air China، Shenzhen، Hainan، Shandong و بقیه) به ترمینال ۳ رفتند؛ فهرست ایرلاین‌های فرودگاه هیچ ایرلاینی را در ترمینال ۱ نشان نمی‌دهد. ترمینال ۲ پایگاه China Southern است و Qatar Airways، Saudia، Korean Air، Asiana، Singapore Airlines، Malaysia Airlines، Japan Airlines، Kenya Airways، Air Astana، Uzbekistan Airways و Garuda هم از آن استفاده می‌کنند. ترمینال ۳ را Mahan Air (ماهان)، Turkish Airlines، Emirates، EgyptAir، Ethiopian، Iraqi Airways، SriLankan، Cathay Pacific، Air China، China Eastern و Hainan Airlines استفاده می‌کنند. ترمینال ۲ چهار طبقه دارد: طبقه‌ی ۱ تحویل بار (نوارهای بین‌المللی ۴۲ تا ۵۱)، طبقه‌ی ۲ ورودی‌های بین‌المللی و بخش ترانسفر (راهروی صلیبی‌شکل وسط هم برای ورودی‌ها و هم برای ترانسفر است)، طبقه‌ی ۳ چک‌این و پروازهای خروجی بین‌المللی، و طبقه‌ی ۴ سالن North Airside Concourse برای پروازهای خروجی بین‌المللی و لانژها. در ترمینال ۳ سالن چک‌این و پروازهای خروجی بین‌المللی در طبقه‌ی ۴ است، بازوهای پروازهای داخلی در طبقه‌ی ۲، و سالن ورودی‌ها در طبقه‌ی ۱. بین دو ترمینال فرودگاه فقط اتوبوس شاتل و قطار را فهرست کرده است. شاتل ۲۴ ساعته بین ایستگاه اتوبوس شرقی ترمینال ۲ (Bay 30، در مرکز حمل‌ونقل زمینی ترمینال ۲) و ایستگاه اتوبوس شرقی ترمینال ۳ (Bay 60) کار می‌کند؛ اطلاعیه‌ی شهرداری گوانگجو در اکتبر ۲۰۲۵ آن را رایگان خوانده و گفته بسته به ساعت روز هر ۱۰ تا ۳۰ دقیقه یک دور می‌زند. قطار بین‌شهری هم تقریباً هر ۱۷ دقیقه در ایستگاه‌های Baiyun Airport North (ترمینال ۲) و Baiyun Airport East (ترمینال ۳) می‌ایستد. فرودگاه زمان سفر شاتل را نگفته است، پس فاصله‌ی زمانی خوبی بگذارید. داخل بخش محدود، مسافران ترانسفری که ترمینال عوض می‌کنند با راهنمایی کارکنان سوار شاتل می‌شوند، پس به‌طرف ایستگاه‌های اتوبوس عمومی نروید.
این درخواست را از ایرلاین‌تان بکنید، نه از فرودگاه. فرودگاه می‌گوید درخواست خدمات مسافران ویژه (کمک در چک‌این، بازرسی امنیتی، سوار شدن، استقبال در مقصد، همراهی) باید هنگام خرید بلیط به ایرلاین داده شود؛ ویلچر پزشکی گواهی تشخیص بیمارستان لازم دارد. رزرو آنلاین خود فرودگاه (از راه WeChat) فقط پروازهای داخلی چند ایرلاین چینی را پوشش می‌دهد، پس به درد تعویض پرواز بین‌المللی نمی‌خورد. China Southern: هنگام رزرو، از راه دفتر فروش China Southern یا مرکز خدمات مشتریان آن به شماره‌ی ۴۰۰۶۶۹۵۵۳۹ درخواست بدهید. این شماره فقط داخل چین کار می‌کند و صفحه‌های رسمی شماره‌ای که از خارج کار کند نداده‌اند، پس از دفتر فروش بلیط یا آژانس مسافرتی‌تان در ایران بخواهید این درخواست را برای شما ثبت کند. China Southern ویلچر تا پای پله‌ی هواپیما (WCHS) و تا صندلی (WCHC) دارد و می‌گوید خدمات ویژه‌اش فقط پروازهایی را پوشش می‌دهد که خود China Southern انجام می‌دهد؛ پس اگر پرواز دیگرتان با ایرلاین دیگری است (مثلاً ماهان)، باید از آن ایرلاین هم ویلچر بخواهید. برای همه‌ی پروازهای سفرتان، از جمله تعویض پرواز، کمک بخواهید و از ایرلاین بخواهید آن را در رزرو شما تأیید کند. China Southern از مسافران ویژه می‌خواهد ۱۲۰ دقیقه پیش از پرواز در باجه باشند.
فرودگاه یک باجه‌ی خدمات مسافران ویژه (Special Passenger Service Counter) دارد که ۲۴ ساعته باز است و به شکل یک «نقطه‌ی خدمات صمیمی» با باجه‌های کوتاه برای اطلاعات، چک‌این و پر کردن فرم، و یک مسیر بازرسی امنیتی ویژه توصیف شده است؛ فرودگاه نگفته این باجه در هر ترمینال کجاست، پس از یکی از کارکنان بپرسید «special passenger service counter» (باجه‌ی خدمات مسافران ویژه). در ترمینال ۲ باجه‌های مسافران ویژه‌ی China Southern برای پروازهای بین‌المللی در P۲۰، P۲۱ و P۳۲ در بخش چک‌این P در طبقه‌ی ۳ هستند (برای پروازهای داخلی E۲۰ تا E۲۳). در هر ترمینال جاهای نشستن اولویت‌دار با تابلو مشخص شده است. بعد از فرود، میزهای ترانسفر (طبقه‌ی دوم بخش ورودی‌های بین‌المللی؛ در ترمینال ۳ کنار سالن تحویل بار بین‌المللی) اولین جایی است که می‌توانید بپرسید.
هیچ صفحه‌ی رسمی نمی‌گوید که کمک ویلچر در تعویض پرواز گوانگجو خودبه‌خود ادامه پیدا می‌کند یا کارکنان دم در هواپیما به استقبال شما می‌آیند؛ پس از ایرلاین بخواهید آن را در رزرو بنویسد و پیش از فرود از خدمه‌ی پرواز بپرسید. China Southern می‌گوید مسافران بالای ۷۰ سال که بدون کمک نمی‌توانند سوار شوند مسافر ویژه حساب می‌شوند؛ بلیط آن‌ها همان قیمت بلیط بزرگسال است، ولی اگر ایرلاین مجبور باشد همراه بفرستد، ۵۰ درصد قیمت بلیط بزرگسال اضافه می‌گیرد. مسافران ویژه نمی‌توانند چک‌این آنلاین یا خودکار کنند و باید به باجه‌ی دارای کارمند بروند. ایستگاه‌های اورژانس پزشکی: در ترمینال ۲ یکی کنار جزیره‌ی P در سالن پروازهای خروجی (۲۴ ساعته) و یکی نزدیک سالن بازرسی مشترک بعد از بازرسی امنیتی بین‌المللی (۷ صبح تا ۱۱ شب)؛ در ترمینال ۳ یکی در سمت شرقی سالن چک‌این طبقه‌ی ۴ نزدیک گیت ۶۸ و یکی در بخش امن در بازوی شرقی پروازهای خروجی بین گیت‌های A۹۳۷ و A۹۳۸ (۷ صبح تا ۱۱ شب). شماره‌ی اورژانس ۱۲۰، یا مرکز پزشکی فرودگاه ۰۲۰-۳۶۰۶۶۱۲۰.
میزهای ترانسفر: راهنمای فرودگاه میز ترانسفر بین‌المللی را در طبقه‌ی دوم بخش ورودی‌های بین‌المللی نشان می‌دهد. در ترمینال ۳ فرودگاه میزهای ترانسفر را کنار سالن تحویل بار ورودی‌های بین‌المللی، در سالن تحویل بار ورودی‌های داخلی، و کنار گیت‌های داخلی B۹۱۸ و B۸۱۸ فهرست کرده است. در ترمینال ۲ باجه‌ی پروازهای اتصالی China Southern در E۲۴ در بخش چک‌این داخلی است و میز تأخیر و ترانسفر آن کنار گیت ۵۰ در طبقه‌ی ۱ (۲۴ ساعته). میز تأخیر پرواز ترمینال ۳ بین گیت ۷۱ و گیت ۷۲ در طبقه‌ی ۱ است و از ۵ صبح تا پایان پروازهای داخلی باز است. خط تلفن فرودگاه ۰۲۰-۹۶۱۵۸ است، ۲۴ ساعته (از خارج +۸۶ ۲۰ ۹۶۱۵۸)، و ایمیل آن service@gdairport.com است. شبکه‌ی وای‌فای رایگان AIRPORT-FREE-WIFI است. فرودگاه فهرستی از جای میزهای اطلاعات منتشر نکرده، پس از یکی از کارکنان با لباس فرم بپرسید؛ باجه‌ی خدمات مسافران ویژه (۲۴ ساعته) به‌عنوان میز اطلاعات توصیف شده است. پول: راهنمای رسمی پرداخت که فرودگاه به آن لینک داده می‌گوید کارت‌های بانکی خارجی جایی پذیرفته می‌شوند که نشان شبکه‌شان (UnionPay، Visa، Mastercard، American Express، JCB، Diners Club یا Discover) روی صندوق باشد، پرداخت موبایلی با Alipay، WeChat Pay و UnionPay در دسترس است، خودپردازهای بندر ورودی کارت‌های بانکی بین‌المللی را قبول می‌کنند، و باجه‌های تبدیل ارز با تابلوی EXCHANGE (تبدیل ارز) مشخص شده‌اند. این راهنما فقط همین شبکه‌ها را نام برده و هیچ صفحه‌ی رسمی نمی‌گوید کارت بانکی ایرانی کار می‌کند یا نه؛ پس پول نقد به یک ارز معتبر، یا کارتی از یکی از این شبکه‌ها، همراه داشته باشید و روی کارت ایرانی حساب نکنید.
ترمینال ۳: فرودگاه کابین‌های استراحت NAPHUBS را در محل استراحت مسافران شب‌مانده در طبقه‌ی ۴، سمت چپ داخل گیت ۶۱، و داخل لانژ مسافران ترانسفر بین‌المللی در طبقه‌ی ۴ فهرست کرده است، هر دو ۲۴ ساعته. NAPHUBS یک شرکت تجاری کابین خواب است و فرودگاه قیمتی نشان نداده، پس آن را محل استراحت پولی بدانید، مگر اینکه کارکنان آنجا چیز دیگری بگویند. لانژ L۳۵ در طبقه‌ی ۴ حدود ۵۰ متر بعد از بازرسی مرزی بین‌المللی است و ۲۴ ساعته باز است (فرودگاه قیمت آن را نگفته)؛ لانژ Air China به نام L۳۱ داخل گیت ۶۲ در طبقه‌ی ۴ است. ترمینال ۲: یک کابین استراحت ساعتی پولی کنار گیت ۵۳ در طبقه‌ی ۱ در ورودی‌های بین‌المللی (۲۴ ساعته)؛ لانژ Premium Lounge T2 در طبقه‌ی ۴ پشت فروشگاه بدون عوارض (duty free) بازرسی مشترک بین‌المللی (۲۴ ساعته)؛ لانژ International Sky Pearl شرکت China Southern در طبقه‌ی ۴ بعد از کنترل گذرنامه و فروشگاه بدون عوارض (از ۴:۳۰ صبح تا آخرین پرواز). China Southern به بعضی از مسافران خودش که ۸ تا ۴۸ ساعت فاصله‌ی پرواز دارند یک شب هتل ترانزیت رایگان با صبحانه و رفت‌وآمد می‌دهد (شرایط به کلاس پرواز و مسیر بستگی دارد، و مسافران بین‌المللی باید مجوز اقامت معتبر داشته باشند، که صفحه‌ی قدیمی‌تر مجوز China Southern می‌گوید به مسافران خارج از فهرست بدون ویزا معمولاً داده نمی‌شود)؛ باجه‌ی آن کنار گیت ۵۰ در طبقه‌ی ۱ ترمینال ۲ است. آب آشامیدنی در همه‌ی ترمینال‌ها نزدیک توالت‌ها هست. در هر ترمینال جاهای نشستن اولویت‌دار با تابلو مشخص شده است. ایستگاه‌های پزشکی در بخش کمک آمده‌اند. در صفحه‌ی انگلیسی امکانات فرودگاه نمازخانه‌ای فهرست نشده است.
این صفحه را چاپ کنید، جاهای خالی را با دست پر کنید و کارت را در جیب نگه دارید.
I am traveling alone. I need help to find my connecting flight. Please show me the way, or call someone who can help me. Thank you.
ترجمهٔ متن کارت: من تنها سفر می‌کنم. برای پیدا کردن پرواز بعدی‌ام کمک لازم دارم. لطفاً راه را نشانم دهید یا کسی را صدا کنید که بتواند کمک کند. ممنون.
می‌توانید مشخصات را همین‌جا بنویسید و بعد چاپ کنید. این اطلاعات فقط روی همین دستگاه می‌ماند.
بخشی از آن با صفحه‌های رسمی بررسی شده است.
فرودگاه‌ها تابلوها، گیت‌ها و قوانین را عوض می‌کنند. این راهنما کمک کلی است، نه دستور رسمی. همیشه به کارکنان و صفحه‌های نمایش اعتماد کنید و از ایرلاین بپرسید.
آخرین آماده‌سازی: ۱۴ آبان ۱۴۰۵.