DEL
دهلی نو, هند
فرودگاه دهلی سه ترمینال دارد. همه‌ی پروازهای بین‌المللی و بعضی پروازهای داخلی در ترمینال ۳ هستند؛ ترمینال‌های ۱ و ۲ فقط پرواز داخلی دارند. بین دو پرواز بین‌المللی در ترمینال ۳ می‌مانید و تابلوهای نارنجی ترانسفر را دنبال می‌کنید. مسافر ایرانی شاید بتواند این کار را برای کمتر از ۲۴ ساعت بدون ویزا بکند، اما از ایرلاین تأیید کتبی بگیرید. برای پرواز داخل هند باید از کنترل گذرنامه رد شوید و ویزای هند لازم دارید.
کارکنان همهٔ فرودگاه‌های این راهنما انگلیسی بلدند. نشان دادن کارت کمک یا عنوان قدمی که در آن هستید کافی است؛ به زبان محلی نیازی نیست.
این راهنما را برای مسافر بفرستید
پیش از سفر آن را روی گوشی مسافر بگذارید تا در فرودگاه، حتی بدون شما، در دسترس باشد.
چمدان‌ها خودکار منتقل می‌شوند. فقط هواپیما عوض می‌کنید.
با یک بلیط، مسافر ایرانی شاید بتواند بدون ویزای هند در بخش ترانسفر ترمینال ۳ بماند، اگر فاصله‌ی دو پرواز کمتر از ۲۴ ساعت باشد؛ پس پیش از خرید بلیط، از ایرلاین تأیید کتبی بگیرید که این کار ممکن است. در فرودگاه اول، هر دو کارت پرواز را بخواهید و بخواهید چمدان‌هایتان تا شهر آخر سفرتان فرستاده شود؛ روی برچسب چمدان باید نام فرودگاه آخر باشد. فرودگاه دهلی می‌گوید اگر کارت پرواز بعدی را نداشته باشید، چمدان‌ها را برمی‌دارید و دوباره چک‌این می‌کنید، و اگر چمدان‌ها تا مقصد فرستاده نشده باشند، از کنترل گذرنامه و گمرک رد می‌شوید؛ و برای این کار ویزای هند لازم است. اگر ایرلاین اول نمی‌تواند این کار را بکند، پیش از پرواز از آن بپرسید چه کنید.
همه‌ی بار دستی‌تان را بردارید. اگر پرواز بعدی‌تان هم بین‌المللی است، تابلوهای نارنجی ترانسفر بین‌المللی را دنبال کنید. تابلوهای کنترل گذرنامه، تحویل بار یا خروج را دنبال نکنید. اگر مطمئن نیستید، از یکی از کارکنان بپرسید و کارت پروازتان را نشان بدهید.
فرودگاه به مسافران ترانسفر می‌گوید به‌محض رسیدن دنبال میزهای کمک ترانسفر (Transfer Help Desks) بگردند. همچنین می‌گوید باجه‌ی چک‌این ایرلاین در بخش ترانسفر بین‌المللی در کارهای ترانسفر کمکتان می‌کند. اگر برای پرواز بعدی کارت پرواز ندارید، بلیط و گذرنامه‌تان را به کارکنان ترانسفر یا ایرلاین نشان بدهید و بپرسید چه کنید. خودتان به‌طرف کنترل گذرنامه یا سالن تحویل بار نروید، چون بدون ویزای هند نمی‌توانید وارد هند شوید.
همه‌ی مسافران ترانزیت دوباره از بازرسی امنیتی رد می‌شوند. مایعات هر کدام باید ۱۰۰ میلی‌لیتر یا کمتر باشند، روی هم حداکثر ۱ لیتر، در یک کیسه‌ی شفاف دربسته؛ این کیسه‌ها در محل بازرسی امنیتی هست. تلفن، تبلت و لپ‌تاپ را جدا در یک سینی بگذارید. اگر ضربان‌ساز قلب یا وسیله‌ی پزشکی دیگری دارید، اول به کارکنان بازرسی بگویید. اگر نمی‌دانید چه چیزی را در سینی بگذارید، از مأمور بازرسی بپرسید.
بعد از بازرسی امنیتی، با پله‌برقی یا آسانسور به طبقه‌ی پروازهای خروجی بروید. شماره‌ی پرواز و گیت‌تان را روی صفحه‌های نمایش پرواز پیدا کنید. خودروی برقی (Buggy) رایگان ۲۴ ساعته برای سالمندان هست: از ایستگاه‌ها یا تلفن‌های خودروی برقی در بازوهای ترمینال، نزدیک گیت‌ها، استفاده کنید. نام شبکه‌ی وای‌فای رایگان «GMR FREE WIFI» است؛ اگر شماره‌ی تلفن هندی ندارید، گذرنامه‌تان را در کیوسک وای‌فای اسکن کنید یا آن را در میز اطلاعات نشان بدهید تا کد بگیرید. اگر گیت‌تان را پیدا نمی‌کنید، کارت پروازتان را در میز اطلاعات نشان بدهید.
برای پرواز داخلی بعدی، در ترمینال ۳ از کنترل گذرنامه رد می‌شوید، چمدان‌هایتان را برمی‌دارید و از گمرک رد می‌شوید. برای این کار با گذرنامه‌ی ایرانی ویزای هند لازم دارید، چون ایرانی‌ها نه ویزای الکترونیکی (e-visa) می‌توانند بگیرند و نه ویزای فرودگاهی. اگر پرواز داخلی‌تان هم از ترمینال ۳ است، تابلوهای زرد ترانسفر داخلی را دنبال کنید و از ساختمان بیرون نروید. اگر از ترمینال ۱ یا ۲ است، به محوطه‌ی بیرونی سالن ورودی بروید و سوار اتوبوس شاتل رایگان شوید. اگر نمی‌دانید پرواز داخلی‌تان از کدام ترمینال است، از میز ترانسفر یا میز اطلاعات بپرسید.
ایستگاه شاتل در ترمینال ۳ نزدیک ستون شماره‌ی ۱۰ (Pillar No. 10) در محوطه‌ی بیرونی سالن ورودی است، داخل یک سالن انتظار اتوبوس. کارت پروازتان را در باجه نشان بدهید تا کوپن رایگان بگیرید، بعد سوار شوید. ترمینال ۲ حدود ۵۰۰ متر پیاده‌روی است و مسیرش از ستون شماره‌ی ۱۸ (Pillar No. 18) شروع می‌شود؛ مسافران مسن می‌توانند از میز کمک یک خودروی برقی رایگان بخواهند. ترمینال ۱ حدود ۸ کیلومتر دورتر است. در ترمینال جدید، از طبقه‌ی پروازهای خروجی وارد شوید، دوباره چک‌این کنید و از بازرسی امنیتی رد شوید. اگر ایستگاه را پیدا نمی‌کنید، از میز کمک بپرسید و کارت پروازتان را نشان بدهید.
توصیه‌ی کلی فرودگاه برای توقف این است که برای ترانسفر داخلی یا بین‌المللی دست‌کم ۹۰ دقیقه وقت بگذارید؛ این کمترین زمان رسمی تعویض پرواز نیست. رفتن به ترمینال ۱ یا ۲ یعنی کنترل گذرنامه، برداشتن چمدان، گمرک، سوار شدن به اتوبوس، چک‌این و بازرسی امنیتی؛ پس به نظر ما مسافر مسن باید خیلی بیشتر از ۹۰ دقیقه وقت بگذارد. پیش از خرید بلیط از ایرلاین‌تان بپرسید که فاصله‌ی دو پرواز کافی است یا نه.
از یکی از کارکنان فرودگاه، یک مأمور امنیتی CISF (نیروی امنیتی فرودگاه) یا میز اطلاعات کمک بخواهید و کارت پروازتان را نشان بدهید. مرکز تماس فرودگاه ۲۴ ساعته به شماره‌ی +۹۱ ۱۲۴ ۴۷۹۷۳۰۰ یا +۹۱ ۱۲۴ ۶۸۳۸۴۱۰ پاسخ می‌دهد. اگر مشکل پزشکی دارید، به یکی از کارکنان بگویید؛ ترمینال ۳ مرکزهای پزشکی Medanta (مدانتا) دارد که یکی از آن‌ها در بخش ترانسفر است.
باید چمدان را بگیرید و دوباره تحویل بار بدهید. وقت خیلی بیشتری بگذارید.
وقتی بلیط‌ها جدا هستند، باید وارد هند شوید تا چمدان‌ها را بردارید و دوباره چک‌این کنید. اداره‌ی مهاجرت هند (Bureau of Immigration) می‌گوید شهروندان ایران برای ورود به هند ویزا لازم دارند و نمی‌توانند ویزای الکترونیکی (e-visa) یا ویزای فرودگاهی بگیرند؛ ایران در فهرست ویزای الکترونیکی هند هم نیست. درخواست را آنلاین در indianvisaonline.gov.in پر کنید، بعد فرم چاپ‌شده را به یکی از مرکزهای درخواست کنسولی هند در ایران (تهران، مشهد، شیراز یا اصفهان) بدهید. خارجی‌ها باید در ۷۲ ساعتِ پیش از رسیدن، کارت ورود آنلاین (e-Arrival card) را هم پر کنند. اگر نمی‌دانید کدام ویزا را لازم دارید، پیش از خرید بلیط از سفارت هند در تهران بپرسید.
اگر اولین بار است که به هند می‌آیید، فرودگاه می‌گوید پیش از رفتن به باجه‌ی کنترل گذرنامه، چهره و اثر انگشت‌تان را در کیوسک بیومتریک (Biometric Kiosk) در بازوی ورودی ثبت کنید. بعد به باجه‌ی «Foreign Passport Holder» بروید و گذرنامه، کارت پرواز، ویزا و فرم ورود (disembarkation form) را نشان بدهید. ایرلاین معمولاً این فرم را در هواپیما می‌دهد؛ اگر ندادند، آن را در محل اتصال بازوی ورودی‌های بین‌المللی بردارید. اگر نمی‌دانید در کدام صف بایستید، از یکی از کارکنان بپرسید.
شماره‌ی پروازتان را روی صفحه‌ها پیدا کنید تا شماره‌ی نوار چمدان را ببینید. در سالن تحویل بار چرخ‌دستی (ترولی) هست. باربر پولی برای هر ترولی ۵۵۰ روپیه می‌گیرد؛ در ترمینال ۳ میز باربرها کنار نوار ۳، نزدیک فروشگاه Hamleys است (تلفن ۹۲۸۹۳۶۶۹۴۳). بعد از گمرک رد شوید: اگر چیزی برای اعلام ندارید از مسیر سبز (Green Channel)، و اگر دارید از مسیر قرمز (Red Channel). اگر چمدانی گم شده، به میز چمدان ایرلاین‌تان بروید و پیش از بیرون رفتن، گزارش گم شدن بار (Property Irregularity Report) بگیرید. اگر نوار چمدان‌تان را پیدا نمی‌کنید، از یکی از کارکنان بپرسید.
در ترمینال ۳، سالن ورودی در طبقه‌ی پایین است و پروازهای خروجی در طبقه‌ی بالا. همه‌ی پروازهای بین‌المللی از ترمینال ۳ حرکت می‌کنند. برای ورود، گذرنامه و بلیط چاپی یا دیجیتال‌تان را دم در نشان بدهید. اگر پرواز بعدی‌تان داخل هند و از ترمینال ۱ یا ۲ است، با شاتل رایگان از نزدیک ستون شماره‌ی ۱۰ بروید. اگر نمی‌دانید از کجا وارد شوید، از یکی از کارکنان بپرسید و بلیط‌تان را نشان بدهید.
باجه‌های ایرلاین‌تان را روی صفحه‌ها پیدا کنید و چمدان‌ها را دوباره تحویل بدهید. برای پرواز بین‌المللی، با گذرنامه، کارت پرواز و ویزا به کنترل گذرنامه‌ی خروج بروید و بعد به بازرسی امنیتی. بعد گیت‌تان را روی صفحه‌ها پیدا کنید. اگر باجه را پیدا نمی‌کنید، بلیط‌تان را در میز اطلاعات نشان بدهید و بپرسید.
فرودگاه از مسافران می‌خواهد ۴ ساعت پیش از پرواز بین‌المللی در فرودگاه باشند؛ یک صفحه‌ی دیگر فرودگاه ۳ ساعت می‌گوید. کمترین زمان رسمی برای بلیط‌های جدا پیدا نکردیم. این توصیه‌ی خود ماست، نه قانون فرودگاه: دست‌کم ۶ ساعت بین فرود و پرواز بعدی‌تان بگذارید، چون وقتی بلیط‌ها جدا هستند، اگر پرواز اول تأخیر داشته باشد هیچ‌کس موظف نیست منتظر شما بماند. اگر مطمئن نیستید، پیش از خرید بلیط از ایرلاین دوم بپرسید چه ساعتی باید دم باجه‌اش باشید.
این توصیه‌ی خود ماست؛ صفحه‌ای از فرودگاه درباره‌اش پیدا نکردیم. فوراً به باجه‌ی ایرلاین دوم بروید و بلیط‌تان را نشان بدهید. وقتی بلیط‌ها جدا هستند، ایرلاین دوم شاید موظف نباشد پرواز دیگری برایتان رزرو کند، پس شماره‌ی تلفن آن را همراه داشته باشید. برای پیدا کردن راه در فرودگاه، از کارکنان بپرسید یا با مرکز تماس ۲۴ ساعته‌ی فرودگاه به شماره‌ی +۹۱ ۱۲۴ ۴۷۹۷۳۰۰ تماس بگیرید.
مسافرانی که برای ۲۴ ساعت آینده بلیط پرواز دارند، می‌توانند در سالن انتظار ساختمان مترو فرودگاه (Airport Metro Building) بمانند که با یک پل سرپوشیده (Skywalk) به ترمینال ۳ وصل است؛ انبار امانت بار (Left Luggage) هم همان‌جاست. این یک ساختمان جداست، پس فقط برای کسانی است که وارد هند شده‌اند. خط مترو سریع فرودگاه (Airport Express، خط نارنجی) بین ایستگاه راه‌آهن دهلی نو (New Delhi Railway Station) و Yashobhoomi Dwarka Sector 25 کار می‌کند و ترمینال ۳ یکی از ایستگاه‌های آن است؛ از ترمینال ۳ تا ایستگاه راه‌آهن دهلی نو حدود ۲۰ تا ۲۵ دقیقه راه است. فرودگاه اولین قطارها را ساعت ۴:۴۵ صبح و آخرین قطارها را ۱۱:۱۵ تا ۱۱:۳۰ شب نوشته است. شماره‌ی کمک مترو: ۱۵۵۳۷۰. اگر مطمئن نیستید، از میز اطلاعات بپرسید.
اداره‌ی مهاجرت هند (Bureau of Immigration) می‌گوید خارجی‌ای که مستقیم با هواپیما از هند عبور می‌کند، تا ۲۴ ساعت ویزای ترانزیت لازم ندارد، به شرطی که از محدوده‌ی تعیین‌شده‌ی فرودگاه بیرون نرود؛ بعد از ۲۴ ساعت ویزای ترانزیت لازم است. این قانون برای همه‌ی خارجی‌ها نوشته شده و هیچ ملیتی را استثنا نکرده است. صفحه‌ی ایران در سایت همین اداره فقط درباره‌ی ورود است: شهروندان ایران برای ورود به هند ویزا لازم دارند و نمی‌توانند ویزای الکترونیکی یا ویزای فرودگاهی بگیرند، و ایران در فهرست ویزای الکترونیکی هند هم نیست. صفحه‌های خود فرودگاه دهلی می‌گویند مسافران بسته به ملیت‌شان ممکن است ویزای ترانزیت لازم داشته باشند، و می‌گویند این را از اداره‌ی مهاجرت هند (BOI) و وزارت امور خارجه‌ی هند (MEA) بپرسید. پس مسافر ایرانی با یک بلیط، بین دو پرواز بین‌المللی، با چمدان‌هایی که تا مقصد فرستاده شده و کارت پرواز بعدی، شاید بتواند بدون ویزا در بخش ترانسفر ترمینال ۳ بماند، اگر فاصله‌ی دو پرواز کمتر از ۲۴ ساعت باشد. پیش از خرید بلیط، از ایرلاین تأیید کتبی بگیرید که این کار ممکن است. در این حالت‌ها باید از کنترل گذرنامه رد شوید و ویزا لازم دارید: وقتی پرواز بعدی‌تان داخل هند است، وقتی چمدان‌ها تا مقصد فرستاده نشده و کارت پرواز بعدی را ندارید، وقتی بلیط‌هایتان جداست، یا وقتی فاصله‌ی دو پرواز بیشتر از ۲۴ ساعت است. صفحه‌های فرودگاه دهلی در همه‌ی جزئیات با هم یکی نیستند (یکی می‌گوید همه‌ی مسافران بین‌المللی پیش از پرواز بعدی از کنترل گذرنامه رد می‌شوند، یکی دیگر می‌گوید مسافران ترانسفر داخلی از کنترل گذرنامه رد نمی‌شوند)؛ پس پیش از خرید بلیط از ایرلاین‌تان بپرسید.
در ترمینال ۳، سالن ورودی در طبقه‌ی پایین است و پروازهای خروجی در طبقه‌ی بالا. همه‌ی پروازهای بین‌المللی از ترمینال ۳ هستند، از جمله Air India (ایر ایندیا)، IndiGo (ایندیگو)، Emirates (امارات) و Qatar Airways (قطر ایرویز). برای پروازهای داخل هند، Air India فقط از ترمینال‌های ۲ و ۳ استفاده می‌کند و IndiGo از ترمینال‌های ۱، ۲ و ۳؛ ترمینال ۱ پروازهای IndiGo، SpiceJet (اسپایس‌جت) و Akasa (آکاسا) را دارد. پس ترمینال را روی بلیط‌تان نگاه کنید. فهرست ایرلاین‌های فرودگاه دهلی هنوز Mahan Air (ماهان، W5) را در ترمینال ۳ نشان می‌دهد، اما صفحه‌ی دهلی در سایت خود ماهان در ۵ نوامبر ۲۰۲۶ هیچ پرواز هفتگی نشان نمی‌داد و نقشه‌ی مسیرهای آن دهلی را ندارد؛ پس پیش از پرداخت پول، از ماهان بپرسید که این پرواز واقعاً هست یا نه. ترمینال ۲ حدود ۵۰۰ متر پیاده از ترمینال ۳ فاصله دارد و برای سالمندان خودروی برقی رایگان هست؛ ترمینال ۱ حدود ۸ کیلومتر دورتر است. اتوبوس‌های شاتل رایگان ۲۴ ساعته سه ترمینال را به هم وصل می‌کنند؛ صفحه‌های فرودگاه یک جا می‌گویند هر ۲۰ دقیقه و جای دیگر هر ۱۰ دقیقه. کارت پروازتان را در باجه‌ی شاتل نشان بدهید تا کوپن رایگان بگیرید؛ بدون آن، مأمور بلیط اتوبوس کرایه می‌گیرد. تاکسی هم بین ترمینال‌ها هست. خط مترو سریع فرودگاه (Airport Express) بین ایستگاه راه‌آهن دهلی نو و Yashobhoomi Dwarka Sector 25 کار می‌کند و ترمینال ۳ یکی از ایستگاه‌های آن است. ترمینال ۱ ایستگاه متروی خودش را روی خط Magenta (خط ارغوانی) دارد.
از ایرلاین‌تان کمک بخواهید، نه از فرودگاه. فرودگاه دهلی می‌گوید ویلچر را ایرلاین‌ها می‌دهند و باید هنگام خرید بلیط آن را بخواهید. منشور مسافران فرودگاه می‌گوید دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز به ایرلاین خبر بدهید. Air India (ایر ایندیا) می‌خواهد درخواست را هنگام رزرو و دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز بدهید، و از مسافران مسن و ناتوان پولی نمی‌گیرد. IndiGo (ایندیگو) دست‌کم ۴۸ ساعت زودتر می‌خواهد. Emirates (امارات) هنگام خرید بلیط یا دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز می‌خواهد. Qatar Airways (قطر ایرویز) اجازه می‌دهد هنگام خرید بلیط یا تا ۴۸ ساعت پیش از پرواز از بخش Manage booking (مدیریت رزرو) درخواست بدهید، و پیشنهاد می‌کند ۳ ساعت زودتر در فرودگاه باشید. برای همه‌ی پروازها، از جمله پرواز بعدی در دهلی، کمک بخواهید.
در ترمینال ۳، مسافرانی که در راه رفتن مشکل دارند دروازه‌های ورودی مخصوص دارند، دروازه‌ی ۳ و دروازه‌ی ۶ (Gate 3 و Gate 6)، و می‌توانند در هر خطی روبه‌روی دروازه‌های ۳ و ۶ از خودرو پیاده شوند؛ این بیشتر به کار مسافرانی می‌آید که بلیط جدا دارند. داخل ترمینال، ایستگاه‌ها و تلفن‌های خودروی برقی در بازوهای ترمینال ۲۴ ساعته به سالمندان خدمت می‌دهند. باجه‌های کنترل گذرنامه‌ی مخصوص مسافرانی که کمک لازم دارند، و سرویس‌های بهداشتی مناسب با دکمه‌ی درخواست کمک هم هست. در ترمینال ۲، میز کمک ویژه بین دروازه‌های ورودی ۴ و ۵ است. اگر ناتوانی پنهان دارید، می‌توانید از هر میز کمک یا باجه‌ی اطلاعات یک بند گردنی آفتابگردان (Sunflower Lanyard) بخواهید.
خودروی برقی (Buggy) رایگان است. شرکت‌هایی که در فرودگاه کار می‌کنند ویلچر پولی هم می‌دهند: آنلاین در سایت فرودگاه رزرو کنید یا به باجه‌ی آن‌ها بروید. خدمت پولی استقبال و همراهی فرودگاه به نام Atithya (آتیتیا، از شرکت Encalm) مسافران ترانزیت را دم گیت فرود می‌بیند، در برداشتن چمدان و چک‌این دوباره کمک می‌کند و آن‌ها را تا گیت می‌برد، ۲۴ ساعته: تلفن +۹۱ ۹۲۸۹۳ ۶۶۹۵۰ یا ایمیل guest.services@encalm.com. برداشتن چمدان ممکن است یعنی رد شدن از کنترل گذرنامه، پس اول از Atithya بپرسید که بدون ویزای هند می‌تواند کمکتان کند یا نه. Atithya ویلچر نمی‌دهد؛ ویلچر را باید از ایرلاین بخواهید. اگر از ویلچر استفاده می‌کنید یا ضربان‌ساز قلب دارید، پیش از بازرسی به کارکنان امنیتی بگویید.
به‌محض رسیدن دنبال میزهای کمک ترانسفر (Transfer Help Desks) بگردید، و دنبال باجه‌ی ایرلاین‌تان در بخش ترانسفر بین‌المللی ترمینال ۳. میزهای اطلاعات و میزهای کمک با صفحه‌ی لمسی در ترمینال‌ها هستند؛ کارکنان آنجا کد وای‌فای و کالسکه‌ی بچه‌ی رایگان هم می‌دهند. مرکز تماس فرودگاه ۲۴ ساعته است: +۹۱ ۱۲۴ ۴۷۹۷۳۰۰ یا +۹۱ ۱۲۴ ۶۸۳۸۴۱۰. اطلاعات پرواز: +۹۱ ۱۱ ۶۱۲۳۴۵۶۷. پشتیبانی وای‌فای: +۹۱ ۸۴۴۸۹۹۵۶۵۵. کمک پزشکی ۲۴ ساعته است: ترمینال ۳ چهار مرکز Medanta (مدانتا) دارد، در بازوهای داخلی و بین‌المللی، در بخش ترانسفر و در بخش غذاخوری (food court). در وضعیت اضطراری، به یکی از کارکنان، یک مأمور CISF یا میز اطلاعات مراجعه کنید. وسایل گمشده به دفتر اشیای گمشده (Lost and Found) هر ترمینال می‌رود (LostProperty.Dial@gmrgroup.in).
نمازخانه‌های ترمینال ۳ در International Pier Junction (محل اتصال بازوی بین‌المللی) نزدیک فروشگاه Airtel، و در Domestic Pier Junction (محل اتصال بازوی داخلی) نزدیک اتاق سیگار هستند، با جای جدا برای مردان و زنان. هتل ترانزیت Holiday Inn Express داخل ترمینال ۳ است؛ مسافرانی که پرواز بین‌المللی بعدی دارند از بخش بین‌المللی آن استفاده می‌کنند، حداکثر برای یک شب، و بعد از ورود به هتل نمی‌توانند از آن بیرون بروند. اتاق‌های پولی خواب و دوش (Encalm) در بخش استقبال سالن ورودی ترمینال ۳ (Arrivals Meet and Greet area) هستند، یعنی بعد از کنترل گذرنامه؛ پس مسافر ترانزیتی که ویزای هند ندارد نمی‌تواند به آن‌ها برسد. کسانی که وارد هند شده‌اند می‌توانند از STAY@TransitByEncalm.com یا تلفن ۰۱۱ ۴۹۶۳۲۲۴۹ رزرو کنند. لانژ بین‌المللی در بخش پروازهای خروجی ترمینال ۳، نزدیک بخش غذاخوری است، ۴٬۱۵۰ روپیه برای ۲ ساعت؛ فرودگاه یک لانژ ترانزیت بین‌المللی (International Transit Lounge) هم در طبقه‌ی ۳ نام می‌برد. آب آشامیدنی رایگان و محل شارژ نزدیک صندلی‌ها و گیت‌ها هست. پول: واحد پول هند روپیه است. فرودگاه می‌گوید فروشگاه‌ها MasterCard، Visa و American Express می‌پذیرند، فروشگاه‌های معاف از گمرک (Duty Free) روپیه، دلار آمریکا و ارزهای دیگر می‌گیرند، و ترمینال ۳ در سالن ورودی و بخش پروازهای خروجی باجه‌ی صرافی دارد.
کارت را جداگانه چاپ کنید، جاهای خالی را با دست پر کنید و آن را در جیب نگه دارید.
I am traveling alone. I need help to find my connecting flight. Please show me the way, or call someone who can help me. Thank you.
ترجمهٔ متن کارت: من تنها سفر می‌کنم. برای پیدا کردن پرواز بعدی‌ام کمک لازم دارم. لطفاً راه را نشانم دهید یا کسی را صدا کنید که بتواند کمک کند. ممنون.
می‌توانید مشخصات را همین‌جا بنویسید و بعد چاپ کنید. این اطلاعات فقط روی همین دستگاه می‌ماند.
بخشی از آن با صفحه‌های رسمی بررسی شده است.
فرودگاه‌ها تابلوها، گیت‌ها و قوانین را عوض می‌کنند. این راهنما کمک کلی است، نه دستور رسمی. همیشه به کارکنان و صفحه‌های نمایش اعتماد کنید و از ایرلاین بپرسید.
آخرین آماده‌سازی: ۱۴ آبان ۱۴۰۵.