MUC
مونیخ, آلمان
فرودگاه مونیخ دو ترمینال دارد. لوفت‌هانزا (Lufthansa) و اتریشی (Austrian Airlines) از ترمینال ۲ (گیت‌های G و H) و ساختمان Satellite (ساختمان اقماری) آن (گیت‌های J، K و L) استفاده می‌کنند. با یک قطار زیرزمینی یک‌دقیقه‌ای به Satellite می‌رسید. چک‌این ترکیش ایرلاینز (Turkish Airlines) و قطر ایرویز (Qatar Airways) در ترمینال ۱، بخش A است و چک‌این امارات (Emirates) در ترمینال ۱، بخش B. ترکیش ایرلاینز شریک لوفت‌هانزا است، اما از ترمینال ۱ استفاده می‌کند. یک اتوبوس رایگان دو ترمینال را به هم وصل می‌کند. پیاده‌روی‌ها طولانی است؛ پس وقت بیشتری بگذارید و اگر مطمئن نیستید از کارکنان بپرسید.
کارکنان همهٔ فرودگاه‌های این راهنما انگلیسی بلدند. نشان دادن کارت کمک یا عنوان قدمی که در آن هستید کافی است؛ به زبان محلی نیازی نیست.
این راهنما را برای مسافر بفرستید
پیش از سفر آن را روی گوشی مسافر بگذارید تا در فرودگاه، حتی بدون شما، در دسترس باشد.
چمدان‌ها خودکار منتقل می‌شوند. فقط هواپیما عوض می‌کنید.
هر کیفی را که با خودتان به هواپیما آورده‌اید بردارید. فرودگاه مونیخ می‌گوید اگر همه‌ی پروازهایتان با یک شماره‌ی رزرو باشد، چمدان‌هایی که تحویل داده‌اید خودشان به پرواز بعدی می‌روند. هنگام اولین چک‌این به رسید برچسب چمدان نگاه کنید: باید نام شهر مقصد آخر شما روی آن باشد. اگر مطمئن نیستید، از ایرلاین‌تان بپرسید.
به صفحه‌های نمایش پرواز یا کارت پروازتان نگاه کنید. گیت‌های G و H در ترمینال ۲ هستند. گیت‌های J، K و L در Satellite (ساختمان اقماری) ترمینال ۲ هستند که ساختمان جداگانه‌ای است. ترمینال ۱ بخش‌های A تا E دارد. لوفت‌هانزا و اتریشی از ترمینال ۲ استفاده می‌کنند. چک‌این ترکیش ایرلاینز و قطر ایرویز در ترمینال ۱، بخش A است و چک‌این امارات در ترمینال ۱، بخش B. ترکیش ایرلاینز شریک لوفت‌هانزا است، اما باز هم از ترمینال ۱ استفاده می‌کند. اگر هنوز کارت پرواز بعدی را ندارید، از کارکنان ایرلاین‌تان بپرسید.
فرودگاه مونیخ می‌گوید تابلوهای گیت پرواز بعدی شما را به جای درست می‌برند، حتی تا اتوبوس بین ترمینال‌ها. تابلوهای تحویل بار یا خروج را دنبال نکنید. اگر مطمئن نیستید، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان فرودگاه یا ایرلاین نشان بدهید و بپرسید.
اگر از بیرون منطقه‌ی شینگن (Schengen) می‌آیید، مثلاً از استانبول، دوحه یا دبی، و به یک کشور شینگن می‌روید: باید در مونیخ از کنترل گذرنامه بگذرید. اگر به کشوری بیرون از منطقه‌ی شینگن می‌روید: معمولاً کنترل گذرنامه ندارید، به شرطی که از بخش گیت‌ها بیرون نروید. با گذرنامه‌ی ایرانی حتی در این حالت هم ویزای ترانزیت فرودگاهی لازم دارید، مگر اینکه یکی از استثناهای بخش کنترل گذرنامه شامل حال شما شود. وقتی از کنترل گذرنامه می‌گذرید، مسافران غیراروپایی در سامانه‌ی ورود و خروج اتحادیه‌ی اروپا (EES) ثبت می‌شوند و از چهره‌شان عکس و از انگشت‌هایشان اثر انگشت می‌گیرند. تابلوهای نارنجی را دنبال کنید؛ این تابلوها برای مسافران غیراروپایی است. اگر نمی‌دانید کدام صف مال شماست، پیش از ایستادن در صف، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان نشان بدهید.
فرودگاه مونیخ می‌گوید ممکن است هنگام تعویض پرواز دوباره بازرسی امنیتی داشته باشید. اگر سفرتان از بیرون اتحادیه‌ی اروپا شروع شده، هر مایع در بار دستی باید ۱۰۰ میلی‌لیتر یا کمتر باشد و همه باید در یک کیسه‌ی شفاف دَردار تا ۱ لیتر جا بگیرند. راهنمای خود فرودگاه درباره‌ی مایعات فروشگاه معاف از گمرک (Duty Free) که در فرودگاه‌های بیرون از اتحادیه‌ی اروپا خریده شده‌اند، دو جواب متفاوت می‌دهد؛ پس ممکن است در بازرسی امنیتی مونیخ آن‌ها را از شما بگیرند. پیش از رسیدن به مونیخ مایعات نخرید. اگر ضربان‌ساز قلب دارید، پیش از بازرسی به کارکنان بگویید.
یک اتوبوس رایگان بین ترمینال ۱ و ترمینال ۲ رفت‌وآمد می‌کند و تابلوهای گیت پرواز بعدی شما را به آن می‌رسانند. سفر با اتوبوس ۵ تا ۷ دقیقه طول می‌کشد. از ۷ صبح تا ۵ بعدازظهر هر ۱۰ دقیقه، و از ۶ تا ۷ صبح و از ۵ بعدازظهر تا ۱۱ شب هر ۲۰ دقیقه یک اتوبوس هست. پیاده بین ترمینال‌ها نروید: فرودگاه می‌گوید این کار بازرسی‌های بیشتری دارد. اگر هر دو پروازتان بیرون از منطقه‌ی شینگن است و فقط ویزای ترانزیت فرودگاهی دارید، پیش از سفر از ایرلاین‌تان بپرسید که آیا رفتن به ترمینال دیگر کنترل گذرنامه دارد یا نه.
برای رفتن بین ترمینال ۲ و Satellite (گیت‌های J، K و L) باید سوار قطار زیرزمینی شوید. این قطار هر روز از ۴ صبح تا نیمه‌شب، هر ۴ دقیقه یک بار حرکت می‌کند و سفر با آن حدود ۱ دقیقه است. هر واگن جای یک ویلچر دارد. وقتی قطار حرکت می‌کند، دستگیره را بگیرید و وقتی درها در حال بسته شدن هستند سوار نشوید. اگر نمی‌دانید از کدام طرف بروید، کارت پروازتان را به یکی از کارکنان نشان بدهید.
آرام باشید و داخل بخش امن بمانید. کارت پروازتان را به کارکنان هر گیت یا کارکنان ایرلاین‌تان نشان بدهید و بپرسید. میزهای اطلاعات فرودگاه پیش از بازرسی امنیتی هستند، پس ممکن است نتوانید به آن‌ها برسید. در جاهای مختلف فرودگاه InfoGate هست، یعنی صفحه‌ای که با آن به‌صورت تصویری با کارکنان فرودگاه حرف می‌زنید. اگر صف طولانی کنترل گذرنامه ممکن است باعث شود به پروازتان نرسید، فوراً به کارکنان ایرلاین بگویید. تلفن اطلاعات فرودگاه +۴۹ ۸۹ ۹۷۵ ۰۰ است.
باید چمدان را بگیرید و دوباره تحویل بار بدهید. وقت خیلی بیشتری بگذارید.
وقتی بلیط‌ها جدا هستند، معمولاً باید چمدان‌هایتان را بردارید؛ پس باید وارد آلمان شوید. طبق قوانین اتحادیه‌ی اروپا، ایران جزو کشورهایی است که شهروندانش ویزا لازم دارند؛ پس برای ورود به آلمان ویزای شینگن لازم دارید. بدون ویزا نمی‌توانید از بخش ترانزیت بیرون بروید تا چمدان بردارید یا دوباره چک‌این کنید. پیش از سفر ویزا بگیرید.
فرودگاه مونیخ به این کار «Self Connecting» (تعویض پرواز به دست خودتان) می‌گوید و می‌گوید باید خودتان زمان را حساب کنید: برای کنترل گذرنامه و بازرسی امنیتی، تأخیر پرواز اول، پیاده‌روی، برداشتن و دوباره تحویل دادن چمدان، و صف‌ها در ساعت‌های شلوغ. همچنین می‌گوید ثبت در سامانه‌ی تازه‌ی EES کنترل مرز را طولانی‌تر می‌کند. هیچ کمترین زمان رسمی اعلام نشده است. به‌عنوان یک توصیه‌ی ساده برای مسافر مسن، دست‌کم ۴ ساعت بین فرود هواپیما و پرواز بعدی بگذارید.
تابلوهای ورود را تا کنترل گذرنامه دنبال کنید. مسافران غیراروپایی از تابلوهای نارنجی پیروی می‌کنند. ممکن است اول شما را به یک دستگاه خودکار (کیوسک) بفرستند تا عکس چهره و اثر انگشت‌تان گرفته شود، و بعد به مأموری پشت باجه. مسافرانی که در راه رفتن مشکل دارند و بچه‌های زیر ۱۲ سال مستقیم به باجه‌ی مأمور می‌روند. اگر دستگاه برای شما کار نکرد، به باجه‌ای بروید که مأمور دارد.
به سالن تحویل بار بروید و شماره‌ی پروازتان را روی صفحه پیدا کنید. چرخ‌دستی چمدان هنگام ورود رایگان است. اگر چمدانی گم شده یا آسیب دیده، پیش از بیرون رفتن آن را در دفتر پیگیری بار ایرلاین یا شرکت خدمات زمینی آن گزارش کنید.
روی بلیط‌تان بخش چک‌این نوشته شده است. T1A، T1B، T1C، T1D و T1E یعنی ترمینال ۱، بخش‌های A تا E. T2 یعنی سالن اصلی پروازهای ترمینال ۲. چک‌این ترکیش ایرلاینز و قطر ایرویز در ترمینال ۱، بخش A است. چک‌این امارات در ترمینال ۱، بخش B است. چک‌این لوفت‌هانزا و اتریشی در ترمینال ۲ است. در بخش عمومی فرودگاه می‌توانید از Munich Airport Center (مرکز فرودگاه مونیخ، MAC) مستقیم به ترمینال ۱ بروید، یا از میان MAC به ترمینال ۲. اگر مطمئن نیستید، از میز اطلاعات بپرسید.
گذرنامه و بلیط‌تان را نشان بدهید و چمدان‌ها را تحویل بدهید. رسید چمدان را نگه دارید. بعد دوباره از بازرسی امنیتی بگذرید. اگر پرواز بعدی‌تان از منطقه‌ی شینگن بیرون می‌رود، از کنترل گذرنامه‌ی خروج هم می‌گذرید و EES خروج شما را ثبت می‌کند. فرودگاه از مسافران غیراروپایی می‌خواهد برای پروازهای بیرون از شینگن زودتر از همیشه به فرودگاه بیایند.
فوراً به میز ایرلاین پرواز دوم بروید. فرودگاه مونیخ می‌گوید برای هر مشکلی، از جمله نرسیدن به پرواز بعدی، اول با ایرلاین‌تان تماس بگیرید. وقتی بلیط‌ها جدا هستند، ایرلاین دوم شاید موظف نباشد بی‌هزینه برای شما پرواز دیگری رزرو کند؛ پس شماره‌ی تلفن آن را همراه داشته باشید.
قانون فرودگاه مونیخ: از پرواز شینگن به پرواز شینگن، معمولاً کنترل گذرنامه نیست. از پرواز بیرون از شینگن به پرواز بیرون از شینگن، اگر از بخش گیت‌ها بیرون نروید، معمولاً کنترل گذرنامه نیست. بین شینگن و بیرون از شینگن، در هر دو جهت، باید از کنترل گذرنامه بگذرید. نام ایران در پیوست ۴ (Annex IV) قانون ویزای اتحادیه‌ی اروپا (EU Visa Code، متن یکپارچه‌ی ۲۸ ژوئن ۲۰۲۴) آمده است. پس دارنده‌ی گذرنامه‌ی ایرانی برای تعویض پرواز در مونیخ ویزای ترانزیت فرودگاهی لازم دارد، حتی اگر فقط در بخش بیرون از شینگن فرودگاه بماند. اگر یکی از این‌ها را دارید، این ویزا لازم نیست (ماده‌ی ۳، بند ۵ و پیوست ۵ همان قانون): ویزای معتبر شینگن؛ اجازه‌ی اقامت یکی از کشورهای اتحادیه‌ی اروپا، از جمله ایرلند و قبرس؛ اجازه‌ی اقامت بریتانیا؛ ویزای معتبر ایرلند، قبرس، آمریکا، کانادا یا ژاپن، وقتی به همان کشور یا به هر کشور دیگری بیرون از اتحادیه‌ی اروپا می‌روید، یا بعد از استفاده از آن ویزا از همان کشور برمی‌گردید؛ اجازه‌ی اقامت آمریکا، کانادا یا ژاپن، مثلاً گرین‌کارت آمریکا؛ گذرنامه‌ی سیاسی. اعضای خانواده‌ی شهروندان اتحادیه‌ی اروپا هم معاف هستند. اصل ویزا یا کارت اقامت را همراه داشته باشید و هنگام چک‌این نشان بدهید. برای ورود به آلمان، مثلاً با بلیط‌های جدا یا برای رسیدن به یک پرواز شینگن، ویزای شینگن لازم دارید. وقتی از مرز می‌گذرید، مسافران غیراروپایی در سامانه‌ی ورود و خروج اتحادیه‌ی اروپا (EES) ثبت می‌شوند. فرودگاه مونیخ از آوریل ۲۰۲۶ از این سامانه استفاده می‌کند و صف‌ها طولانی‌تر شده است. پیش از خرید بلیط، درباره‌ی وضعیت خودتان از ایرلاین و سفارت آلمان بپرسید.
ترمینال ۱ بخش‌های A تا E دارد. از ۲۱ آوریل ۲۰۲۶، پروازهای بیرون از شینگن ترمینال ۱ (حدود ۴۰ ایرلاین) از بازوی تازه‌ی ترمینال ۱ (Pier) پرواز می‌کنند. این بازو حدود ۳۶۰ متر طول دارد و فقط یک کنترل گذرنامه و یک بازرسی امنیتی مرکزی دارد. ترمینال ۲ گیت‌های G و H دارد. Satellite آن (گیت‌های J، K و L) ساختمان جداگانه‌ای است که فقط با قطار زیرزمینی به آن می‌رسید (هر ۴ دقیقه، از ۴ صبح تا نیمه‌شب، حدود ۱ دقیقه). یک اتوبوس رایگان ترمینال ۱ و ترمینال ۲ را به هم وصل می‌کند (۵ تا ۷ دقیقه، از ۶ صبح تا ۱۱ شب). نتوانستیم تأیید کنیم که این اتوبوس مسافر بیرون از شینگن را از کنترل گذرنامه دور نگه می‌دارد؛ پس اگر فقط ویزای ترانزیت فرودگاهی دارید، پیش از خرید بلیط از ایرلاین‌تان بپرسید. فرودگاه پیاده رفتن بین ترمینال‌ها را توصیه نمی‌کند، چون بازرسی‌های بیشتری دارد. Hall F (سالن F) ساختمان جداگانه‌ای است که فقط پیاده و از بخش عمومی به آن می‌رسید: تابلوهای «Exit/Hall F» (خروج/سالن F) را دنبال کنید. معمولاً به پله نیاز ندارید، اما شیب پل‌های ورود به هواپیما ممکن است تا ۱۰ درصد باشد. اگر هواپیما دور از ساختمان پارک کرده باشد، ممکن است با اتوبوس کف‌کوتاه بروید و برای بعضی هواپیماها از پله بالا بروید. فرودگاه می‌گوید پیاده‌روی‌ها طولانی است و زمان پیاده‌روی بین گیت‌ها را اعلام نمی‌کند. اگر پیاده‌روی طولانی برایتان سخت است، از ایرلاین‌تان کمک ویلچر بخواهید (پایین‌تر را ببینید).
این درخواست را از ایرلاین، آژانس مسافرتی یا برگزارکننده‌ی تور خود بکنید، نه از فرودگاه. فرودگاه مونیخ می‌گوید خودش نمی‌تواند درخواست بگیرد. هنگام خرید بلیط، یا دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز، درخواست کنید و بگویید چقدر کمک لازم دارید. ترکیش ایرلاینز، قطر ایرویز و امارات هر کدام در صفحه‌ی خودشان ۴۸ ساعت را خواسته‌اند. ما نتوانستیم صفحه‌ی لوفت‌هانزا را بخوانیم؛ پس این زمان را از خود لوفت‌هانزا بپرسید. اگر مسافت کوتاه را راه می‌روید ولی از پله نمی‌توانید بالا بروید، WCHS بخواهید. اگر اصلاً نمی‌توانید راه بروید، WCHC بخواهید. فرودگاه می‌گوید اگر پیاده‌روی طولانی، پل‌های شیب‌دار ورود به هواپیما یا پله‌های هواپیما برایتان سخت است، این‌ها را انتخاب کنید. برای همه‌ی پروازهای سفرتان، از جمله تعویض پرواز در مونیخ، کمک بخواهید. اگر بلیط‌هایتان جدا است، از هر ایرلاین جداگانه بخواهید.
اگر در مونیخ پرواز عوض می‌کنید، کمک شما باید دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز از راه ایرلاین رزرو شده باشد و کارکنان کنار هواپیما به سراغ شما می‌آیند. اگر کسی آنجا نبود، به خدمه‌ی پرواز یا کارکنان گیت بگویید و کارت پروازتان را نشان بدهید. Mobility Service Point (نقطه‌ی خدمات کمک حرکتی)، باجه‌های چک‌این و میزهای اطلاعات که ویلچر امانت می‌دهند، همه در بخش عمومی و پیش از بازرسی امنیتی هستند؛ پس مسافر ترانزیتی که فقط ویزای ترانزیت فرودگاهی دارد نمی‌تواند به آن‌ها برسد. این نقطه‌ها برای کسانی است که سفرشان را از مونیخ شروع می‌کنند. جای آن‌ها نزدیک چک‌این در ترمینال ۱، بخش B، طبقه‌ی ۰۴، و در سالن پروازهای ترمینال ۲، طبقه‌ی ۰۴ است. اگر سفرتان را از مونیخ شروع می‌کنید، اول به باجه‌ی چک‌این ایرلاین‌تان بروید و دست‌کم ۲ ساعت پیش از پرواز، یا ۳ ساعت پیش از پرواز بین‌قاره‌ای، با Mobility Service تماس بگیرید. در بازرسی امنیتی از مسیر «Fastlane» (مسیر سریع) استفاده کنید که نشان ویلچر دارد. ویلچر امانی رایگان در میزهای اطلاعات هست.
Mobility Service رایگان است. بند گردنی آفتابگردان (Sunflower) برای ناتوانی‌های پنهان، مثل مشکل حافظه یا اضطراب، رایگان است و مدرکی لازم ندارد. آن را در میز اطلاعات اصلی و Mobility Service Point ترمینال ۱، و در میز اطلاعات طبقه‌ی ۰۳ و Mobility Service Point ترمینال ۲ می‌دهند که همه پیش از بازرسی امنیتی هستند. فرودگاه یک خدمت پولی به نام Meet and Assist (استقبال و همراهی) هم دارد: یکی از کارکنان شما را دم گیت ورود می‌بیند و تا گیت پرواز بعدی همراهی می‌کند. در فهرست قیمت‌ها که از ۱ ژانویه‌ی ۲۰۲۵ معتبر است، این خدمت برای ترانزیت یک نفر ۲۵۰ یورو است، فقط وقتی فاصله‌ی رسیدن و پرواز بعدی حداکثر ۳ ساعت باشد، و برای هر نفر اضافه ۷۵ یورو. لغو تا ۴۸ ساعت پیش رایگان است و رزرو کمتر از ۱۲ ساعت پیش ۲۵ درصد گران‌تر است. این خدمت برای بزرگسالان ۱۸ سال به بالا، یا بچه‌هایی است که با یک بزرگسال سفر می‌کنند. با ایمیل meetandassist@munich-airport.de رزرو کنید. اگر ضربان‌ساز قلب یا ایمپلنت دارید، می‌توانید بخواهید بدون دستگاه دستی بازرسی‌تان کنند؛ نامه‌ی پزشک کار را آسان‌تر می‌کند.
میزهای اطلاعات در Munich Airport Center (طبقه‌ی ۰۳)، ترمینال ۱ بخش‌های B، C و D (طبقه‌ی ۰۴)، و ترمینال ۲ گیت‌های G و H (طبقه‌ی ۰۳) هستند. فرودگاه همه‌ی آن‌ها را در بخش عمومی، پیش از بازرسی امنیتی، نام برده است. میز اطلاعات اصلی ترمینال ۱ شبانه‌روزی باز است و ساعت کار بقیه به برنامه‌ی پروازها بستگی دارد. InfoGate (صفحه‌ای برای تماس تصویری با کارکنان فرودگاه) در جاهای مختلف فرودگاه هست. تلفن اطلاعات فرودگاه: +۴۹ ۸۹ ۹۷۵ ۰۰، ایمیل info@munich-airport.de. اورژانس فرودگاه: +۴۹ ۸۹ ۹۷۵ ۱۱۲. تماس اورژانسی مرکز پزشکی (Medical Center): +۴۹ ۸۹ ۹۷۵ ۶۳۳ ۴۴. خدمات مذهبی فرودگاه (Airport chaplaincy): +۴۹ ۸۹ ۹۷۵ ۹۰۹ ۲۶. شماره‌ی ایرلاین‌ها که فرودگاه اعلام کرده است: لوفت‌هانزا +۴۹ ۶۹ ۸۶۷۹۹۷۹۹، ترکیش ایرلاینز +۴۹ ۶۹ ۸۶۷۹۹۸۴۹، قطر ایرویز +۴۹ ۶۹ ۱۷۴۸۹۹۱۴، امارات +۴۹ ۶۹ ۹۴۵۱۹۲۰۰۰. فرودگاه نمی‌گوید کارکنانش به چه زبان‌هایی حرف می‌زنند؛ پس روی فارسی حساب نکنید.
Recreation Areas (محل‌های استراحت) رایگان، با صندلی راحتی، شارژ USB و صفحه‌ی نمایش پرواز، بعد از بازرسی امنیتی هستند و شبانه‌روزی باز هستند: ترمینال ۱ گیت‌های A (طبقه‌ی ۰۴)، ترمینال ۲ گیت‌های G و H (طبقه‌های ۰۴ و ۰۵)، و Satellite (طبقه‌های ۰۴ و ۰۵). نمازخانه‌های مسلمانان در ترمینال ۱ هستند: بعد از بازرسی امنیتی در بخش C، طبقه‌ی ۰۵ (با وضوخانه‌ی جدا برای آقایان و خانم‌ها) و در بخش A، طبقه‌ی ۰۳ (با جای وضو). پیش از بازرسی امنیتی هم یک نمازخانه‌ی کوچک در طبقه‌ی ۰۵ هست و وضوخانه‌اش در طبقه‌ی ۰۳ است. اتاق‌های نیایش و آرامش (Prayer and Meditation Room) برای همه‌ی ادیان بعد از بازرسی امنیتی هستند: ترمینال ۱ گیت‌های A (طبقه‌ی ۰۳، در بازوی تازه) و ترمینال ۲ گیت‌های G و H (طبقه‌ی ۰۵). کلیسای کوچک Christophorus در بخش عمومی Munich Airport Center، طبقه‌ی ۰۴ است. کابین‌های خواب پولی napcabs در ترمینال ۲ هستند (در روز ساعتی ۱۷ یورو، دست‌کم ۳۴ یورو). دوش ۲۵ یورو است به‌اضافه‌ی ۲۰ یورو ودیعه، اما کلید آن را در Service Center (مرکز خدمات) می‌دهند که پیش از بازرسی امنیتی است. پول آلمان یورو است. دستگاه‌های خودپرداز (Reisebank و Euronet) شبانه‌روزی کار می‌کنند، از جمله بعد از بازرسی امنیتی در ترمینال ۲ و Satellite. Reisebank و Travelex پول تبدیل می‌کنند و نقد، GiroCard و کارت اعتباری را برای پرداخت نام برده‌اند. مقداری یورو نقد همراه داشته باشید.
کارت را جداگانه چاپ کنید، جاهای خالی را با دست پر کنید و آن را در جیب نگه دارید.
I am traveling alone. I need help to find my connecting flight. Please show me the way, or call someone who can help me. Thank you.
ترجمهٔ متن کارت: من تنها سفر می‌کنم. برای پیدا کردن پرواز بعدی‌ام کمک لازم دارم. لطفاً راه را نشانم دهید یا کسی را صدا کنید که بتواند کمک کند. ممنون.
می‌توانید مشخصات را همین‌جا بنویسید و بعد چاپ کنید. این اطلاعات فقط روی همین دستگاه می‌ماند.
بخشی از آن با صفحه‌های رسمی بررسی شده است.
فرودگاه‌ها تابلوها، گیت‌ها و قوانین را عوض می‌کنند. این راهنما کمک کلی است، نه دستور رسمی. همیشه به کارکنان و صفحه‌های نمایش اعتماد کنید و از ایرلاین بپرسید.
آخرین آماده‌سازی: ۱۴ آبان ۱۴۰۵.