CDG
پاریس (Roissy-en-France), فرانسه
فرودگاه پاریس شارل دوگل خیلی بزرگ است: ترمینال ۱، ترمینال ۲ (سالن‌های ۲A تا ۲G) و ترمینال ۳. عوض کردن ترمینال ممکن است یعنی سوار شدن به اتوبوس شاتل و پیاده‌روی طولانی. زمان‌های ۹۰ تا ۱۵۰ دقیقه‌ای که فرودگاه برای تعویض پرواز می‌دهد، زمان راه رفتن بدون صف است؛ پس وقت بیشتری بگذارید. تابلوهای زرد پروازهای ارتباطی را دنبال کنید. گذرنامه‌ی ایرانی ویزای ترانزیت فرودگاهی لازم دارد، مگر اینکه معاف باشید.
کارکنان همهٔ فرودگاه‌های این راهنما انگلیسی بلدند. نشان دادن کارت کمک یا عنوان قدمی که در آن هستید کافی است؛ به زبان محلی نیازی نیست.
این راهنما را برای مسافر بفرستید
پیش از سفر آن را روی گوشی مسافر بگذارید تا در فرودگاه، حتی بدون شما، در دسترس باشد.
چمدان‌ها خودکار منتقل می‌شوند. فقط هواپیما عوض می‌کنید.
نام ایران در فهرست مشترک اتحادیه‌ی اروپا هست؛ یعنی شهروندان ایران حتی برای ماندن داخل فرودگاه ویزای ترانزیت فرودگاهی لازم دارند. اگر مثلاً ویزای شینگن معتبر یا اجازه‌ی اقامت یکی از کشورهای شینگن دارید، به آن نیاز ندارید. ویزای معتبر آمریکا، کانادا یا ژاپن هم حساب می‌شود، وقتی به همان کشور می‌روید یا از آنجا می‌آیید، یا به کشور دیگری بیرون از اتحادیه‌ی اروپا ادامه می‌دهید (فهرست کامل در بخش کنترل گذرنامه است). سفارت فرانسه در تهران می‌گوید درخواست ویزا با وقت قبلی در مرکز VFS انجام می‌شود. اگر مطمئن نیستید این ویزا را لازم دارید، پیش از خرید بلیط از سفارت یا ایرلاین‌تان بپرسید.
فرودگاه برای تعویض پرواز زمان‌هایی حدود ۹۰ تا ۱۵۰ دقیقه اعلام می‌کند. اما می‌گوید این‌ها میانگین زمان پیاده‌روی و جابه‌جایی بدون صف هستند و «فقط برای اطلاع» داده شده‌اند. با گذرنامه‌ی ایرانی نمی‌توانید از گیت‌های خودکار PARAFE (گیت خودکار کنترل گذرنامه) استفاده کنید؛ پس هر جا مسیرتان کنترل گذرنامه دارد، باید در صف افسر بایستید. در بازرسی امنیتی ترانزیت هم صف هست. توصیه‌ی خود ما، نه فرودگاه: اگر بلیط‌تان یکی است و ترمینال عوض می‌کنید، دست‌کم ۳ ساعت بین دو پرواز بگذارید. Air France (ایرفرانس) برای مسافرانی که با کمک ویژه سفر می‌کنند، دست‌کم یک ساعت و نیم بین دو پرواز را توصیه می‌کند.
ترمینال هر پرواز روی بلیط‌تان نوشته شده است. در ۵ نوامبر ۲۰۲۶، صفحه‌های ایرلاین‌ها در سایت فرودگاه Turkish Airlines (ترکیش ایرلاینز) و Qatar Airways (قطر ایرویز) را در ترمینال ۱، Air France را در ترمینال‌های ۲E، ۲F و ۲G، و Emirates (امارات) را در ترمینال ۲C نشان می‌دادند. فرودگاه می‌گوید ترمینال‌ها ممکن است عوض شوند، پس روز سفر دوباره نگاه کنید. از ۱۶ مارس ۲۰۲۷ همه‌ی ترمینال‌ها شماره‌ی تازه از ۱ تا ۷ می‌گیرند و بخش‌های گیت هم حرف‌های تازه می‌گیرند؛ پس ممکن است روی بلیط‌تان «Terminal ۵» (ترمینال ۵) نوشته باشد، به‌جای ترمینال ۲E امروز (بخش رفت‌وآمد در فرودگاه را ببینید). اگر مطمئن نیستید، بلیط‌تان را به کارکنان فرودگاه یا ایرلاین نشان بدهید.
هر کیفی را که با خودتان به هواپیما آورده‌اید بردارید. فرودگاه می‌گوید اگر همه‌ی پروازهایتان با یک رزرو است، چمدان تحویل‌داده‌شده خودبه‌خود به فرودگاه آخر سفرتان می‌رود و لازم نیست آن را در پاریس تحویل بگیرید. وقتی در فرودگاه اول چک‌این می‌کنید، نگاه کنید که روی برچسب چمدان‌تان نام شهر آخر سفر نوشته شده باشد. همه‌ی داروهایتان را در بار دستی نگه دارید، چون داروخانه‌های فرودگاه پیش از بازرسی امنیتی هستند و هنگام تعویض پرواز به آن‌ها دسترسی ندارید.
روی یک صفحه‌ی نمایش پرواز، ترمینال و گیت پرواز بعدی‌تان را پیدا کنید. بعد تابلوهای زرد پروازهای ارتباطی را دنبال کنید؛ راهنمای ساده‌ی تصویری فرودگاه این تابلوها را با کلمه‌ی «Transfer» (ترانسفر) نشان می‌دهد که از سقف آویزان‌اند. تابلوهای «Baggage Reclaim» (تحویل بار) یا «Exit» (خروج) را دنبال نکنید. اگر Air France به شما Short Connection Pass (کارت تعویض پرواز کوتاه) داده است، تابلوهای زرد «short connection» را دنبال کنید تا صف کوتاه‌تری داشته باشید؛ فرودگاه می‌گوید این کارت تضمین نمی‌کند که به پرواز برسید. اگر گم شدید، کارت پروازتان را به کارکنان فرودگاه یا ایرلاین نشان بدهید.
برای بعضی پروازها باید با اتوبوس شاتل رایگان به ترمینال دیگری بروید، و بعضی مسیرها پیاده است. بسته به مسیرتان، اتوبوس ممکن است پیش یا بعد از کنترل گذرنامه و بازرسی امنیتی باشد. صفحه‌های خود فرودگاه رنگ‌های متفاوتی برای اتوبوس‌ها می‌گویند، پس دنبال یک رنگ خاص نگردید. تابلوهای ترمینال بعدی‌تان را دنبال کنید، کارت پروازتان را به کارکنان نشان بدهید و بپرسید سوار کدام اتوبوس شوید. داخل ترمینال ۲E، شاتل رایگان LISA (لیزا) بعد از بازرسی امنیتی گیت‌های K، L و M را به هم وصل می‌کند.
بسته به اینکه از کجا آمده‌اید و به کجا می‌روید، ممکن است از کنترل گذرنامه‌ی فرانسه رد شوید. کارکنان شما را به صف درست می‌فرستند. اگر پرواز بعدی‌تان به یک کشور شینگن دیگر است، اینجا وارد منطقه‌ی شینگن می‌شوید و ویزای شینگن لازم دارید، نه فقط ویزای ترانزیت. گذرنامه‌ی ایرانی نمی‌تواند از گیت‌های خودکار PARAFE استفاده کند؛ پس در صف افسر بایستید و گذرنامه، ویزا و کارت پروازتان را نشان بدهید. اگر نمی‌دانید کدام صف مال شماست، کارت پروازتان را به کارکنان نشان بدهید و بپرسید.
راهنمای ساده‌ی تصویری فرودگاه در مسیر تعویض پرواز یک بازرسی امنیتی نشان می‌دهد. بار دستی‌تان را روی نوار بگذارید. هر مایع باید ۱۰۰ میلی‌لیتر یا کمتر باشد و همه در یک کیسه‌ی شفاف تا ۱ لیتر. تلفن، کلید و چیزهای فلزی دیگر را در یک سینی جدا بگذارید و داروهایتان را جدا نشان بدهید. اگر سمعک یا وسیله‌ی پزشکی دیگری دارید، به کارکنان بگویید.
روی یک صفحه‌ی نمایش پرواز، شماره‌ی پرواز و گیت‌تان را پیدا کنید و تابلوهایی را دنبال کنید که حرف گیت شما را دارند. نزدیک گیت بنشینید و مدام صفحه را نگاه کنید، چون گیت‌ها ممکن است عوض شوند؛ ساعت سوار شدن روی کارت پروازتان نوشته شده است. فرودگاه می‌گوید اگر با یک رزرو به پرواز دوم نرسید، ایرلاین شما را با پرواز دیگری می‌فرستد؛ پس به باجه‌ی ایرلاین‌تان بروید. می‌توانید به Paris Aéroport (شرکت فرودگاه‌های پاریس) هم تلفن بزنید: +۳۳ ۱ ۷۰ ۳۶ ۳۹ ۵۰ (از ۸:۰۰ تا ۲۰:۰۰).
باید چمدان را بگیرید و دوباره تحویل بار بدهید. وقت خیلی بیشتری بگذارید.
با دو بلیط جدا، باید چمدان‌هایتان را تحویل بگیرید، از بخش امن بیرون بروید و دوباره چک‌این کنید. برای این کار از کنترل گذرنامه‌ی فرانسه رد می‌شوید، پس ویزای شینگن لازم دارید؛ ویزای ترانزیت فرودگاهی اجازه نمی‌دهد از بخش ترانزیت بیرون بروید. سفارت فرانسه در تهران می‌گوید درخواست ویزا با وقت قبلی در مرکز VFS انجام می‌شود، تا شش ماه پیش از سفر. اگر نمی‌توانید ویزای شینگن بگیرید، به‌جای آن یک بلیط برای کل سفر بخرید.
با بار دستی‌تان از هواپیما پیاده شوید. تابلوهای «Baggage Reclaim» و «Exit» را دنبال کنید، نه تابلوهای زرد پروازهای ارتباطی را. در کنترل گذرنامه، در صف افسر بایستید و گذرنامه و ویزایتان را نشان بدهید. چون شهروند اتحادیه‌ی اروپا نیستید، ورود شما به‌جای مهر، به شکل دیجیتال در سامانه‌ی ورود و خروج اروپا (Entry/Exit System) ثبت می‌شود. اگر نمی‌دانید در کدام صف بایستید، از کارکنان بپرسید.
روی صفحه‌ی نمایش، شماره‌ی پروازتان را پیدا کنید تا شماره‌ی نوار نقاله‌ی چمدان را ببینید. کنار همان نوار منتظر بمانید و چمدان‌تان را بردارید. اگر چمدان‌تان نرسید، پیش از بیرون رفتن از سالن به باجه‌ی چمدان ایرلاین‌تان بروید.
تابلوی «Exit» را دنبال کنید. ترمینال پرواز دوم را روی بلیط یا صفحه‌ی نمایش ببینید. اگر ترمینال دیگری است، سوار قطار رایگان CDGVAL شوید (از ۴:۰۰ تا ۱:۰۰ بامداد، حدود هر ۴ دقیقه) که ترمینال ۱، ترمینال ۳ و ایستگاه ترمینال ۲ را به هم وصل می‌کند. CDGVAL به ترمینال ۲G نمی‌رود؛ برای ۲G سوار اتوبوس شاتل N۲ شوید، که فرودگاه می‌گوید تنها شاتل تا آنجاست. اگر کمک لازم دارید، به بخش کمک حرکتی (Mobility Assistance) ترمینال پروازتان بروید.
باجه‌ی چک‌این ایرلاین‌تان را روی صفحه‌های پروازهای خروجی پیدا کنید. گذرنامه‌تان را در باجه نشان بدهید، یا اگر می‌توانید از دستگاه چک‌این خودکار استفاده کنید. چمدان را روی نوار بگذارید. بسته به ایرلاین، چک‌این بین ۴۰ دقیقه تا ۳ ساعت پیش از پرواز بسته می‌شود، پس بلیط‌تان را نگاه کنید. اگر مطمئن نیستید، از باجه‌ی ایرلاین‌تان بپرسید.
دوباره از بازرسی امنیتی رد شوید و مایعات ۱۰۰ میلی‌لیتر یا کمتر را در یک کیسه‌ی شفاف بگذارید. چیزهایی که بعد از بازرسی امنیتی در فرودگاه اول خریده‌اید، مثل بطری‌های بزرگ، ممکن است گرفته شوند. اگر پرواز بعدی‌تان از منطقه‌ی شینگن بیرون می‌رود، دوباره از کنترل گذرنامه رد می‌شوید. بعد گیت‌تان را روی صفحه‌ها پیدا کنید. اگر نمی‌دانید کجا بروید، از کارکنان بپرسید.
فرودگاه از مسافران می‌خواهد ۳ ساعت پیش از پرواز طولانی و ۲ ساعت پیش از پرواز کوتاه بیایند، و این زمان بعد از تحویل گرفتن چمدان است. کنترل گذرنامه، انتظار برای چمدان و عوض کردن ترمینال را هم به آن اضافه کنید. توصیه‌ی خود ما، نه فرودگاه: برای مسافر مسن، دست‌کم ۵ ساعت بین فرود و پرواز بعدی بگذارید. وقتی بلیط‌ها جدا است، هیچ‌کس موظف نیست هواپیمای دوم را برای شما نگه دارد.
فوراً به باجه‌ی ایرلاین دوم بروید. Paris Aéroport می‌گوید با دو بلیط جدا، باید با هزینه‌ی خودتان دوباره بلیط رزرو کنید. شماره‌ی تلفن ایرلاین دوم را روی کاغذ همراه داشته باشید.
نام ایران در فهرست مشترک اتحادیه‌ی اروپا هست؛ یعنی شهروندان ایران حتی برای ماندن در بخش ترانزیت بین‌المللی یک فرودگاه شینگن، مثل پاریس شارل دوگل، ویزای ترانزیت فرودگاهی (ویزای A) لازم دارند. فهرست ملی فرانسه چیزی برای ایران اضافه نمی‌کند. طبق قانون ویزای اتحادیه‌ی اروپا (نسخه‌ی تلفیقی ۲۸ ژوئن ۲۰۲۴) و راهنمای قانون ویزای کمیسیون اروپا (۲۶ ژوئن ۲۰۲۴، بخش ۳.۳.۱)، اگر ویزای شینگن معتبر، یا ویزای بلندمدت یا اجازه‌ی اقامت یکی از کشورهای شینگن دارید، به آن نیاز ندارید. ویزا یا اجازه‌ی اقامت ایرلند یا قبرس هم حساب می‌شود. ویزای معتبر آمریکا، کانادا یا ژاپن هم حساب می‌شود، وقتی به همان کشور می‌روید یا از آنجا می‌آیید، یا به هر کشور دیگری بیرون از اتحادیه‌ی اروپا ادامه می‌دهید. اجازه‌ی اقامت‌هایی از آمریکا، کانادا، ژاپن، بریتانیا، آندورا و سان‌مارینو که اتحادیه‌ی اروپا فهرست کرده هم حساب می‌شوند. ویزای بریتانیا به‌تنهایی حساب نمی‌شود. اعضای خانواده‌ی شهروندان اتحادیه‌ی اروپا، منطقه‌ی اقتصادی اروپا یا سوئیس که مشمول قوانین آزادی رفت‌وآمد اتحادیه‌ی اروپا هستند، و دارندگان گذرنامه‌ی سیاسی هم معاف‌اند. ویزای ترانزیت فرودگاهی اجازه نمی‌دهد از بخش ترانزیت بیرون بروید. اگر پرواز بعدی‌تان به یک کشور شینگن دیگر است، یا از فرودگاه بیرون می‌روید (مثلاً با بلیط جدا، برای تحویل گرفتن چمدان)، وارد فرانسه می‌شوید و ویزای شینگن لازم دارید. گذرنامه‌ی ایرانی نمی‌تواند از گیت‌های خودکار PARAFE (گیت خودکار کنترل گذرنامه) استفاده کند، پس در صف افسر کنترل گذرنامه می‌ایستید. کسانی که ویزای کوتاه‌مدت دارند، به‌جای مهر، در سامانه‌ی ورود و خروج اروپا (Entry/Exit System) ثبت می‌شوند. سفارت فرانسه در تهران می‌گوید درخواست ویزا از ۱۴ ژوئن با وقت قبلی در مرکز VFS انجام می‌شود (پیامی که ۳ سپتامبر ۲۰۲۶ به‌روز شده است)، تا شش ماه پیش از سفر. پیش از خرید بلیط با سفارت یا ایرلاین‌تان بررسی کنید.
طبق صفحه‌های ایرلاین‌ها در سایت فرودگاه، که ۵ نوامبر ۲۰۲۶ خواندیم، Turkish Airlines، Qatar Airways و Lufthansa (لوفت‌هانزا) در ترمینال ۱ هستند و Air France در ترمینال‌های ۲E، ۲F و ۲G. ترمینال ۲ سالن‌های ۲A تا ۲G را دارد. ترمینال ۲E سه بخش گیت دارد، K، L و M، که بعد از بازرسی امنیتی با شاتل رایگان LISA به هم وصل‌اند. ترمینال ۳ ساختمانی جداست. جستجوی پرواز در سایت فرودگاه در ۵ نوامبر ۲۰۲۶ هیچ پروازی برای تهران نشان نداد. از ۱۶ مارس ۲۰۲۷ ترمینال‌ها شماره می‌گیرند: ترمینال ۱ همان ۱ می‌ماند، ترمینال ۳ می‌شود ۲، ۲A و ۲C می‌شوند ۳، ۲B و ۲D می‌شوند ۴، ۲E می‌شود ۵، ۲F می‌شود ۶ و ۲G می‌شود ۷. بخش‌های گیت هم همان موقع حرف‌های تازه می‌گیرند؛ مثلاً بخش‌های K، L و M ترمینال ۲E امروز، در ترمینال ۵ به نام B، C و D خوانده می‌شوند. بلیط‌هایی که از ۱۶ مارس ۲۰۲۶ فروخته شده‌اند ممکن است همین نام‌های تازه را داشته باشند. برای رفتن بین ترمینال‌ها داخل بخش امن، فرودگاه اتوبوس‌های شاتل رایگان دارد، اما صفحه‌های خودش رنگ‌ها و مسیرهای متفاوتی می‌گویند؛ پس تابلوهای ترمینال بعدی‌تان را دنبال کنید و از کارکنان بپرسید سوار کدام اتوبوس شوید. بعضی مسیرها داخل ترمینال ۲ پیاده است. با بلیط جدا، بعد از بیرون آمدن از بخش امن، قطار رایگان CDGVAL از ۴:۰۰ تا ۱:۰۰ بامداد ترمینال ۱، ترمینال ۳ و ایستگاه ترمینال ۲ را به هم وصل می‌کند؛ این قطار به ۲G نمی‌رود و برای ۲G اتوبوس شاتل N۲ هست. فرودگاه برای تعویض پرواز این زمان‌ها را می‌دهد: حدود ۹۰ دقیقه داخل ترمینال ۱ یا داخل ترمینال ۲، ۶۰ دقیقه داخل ترمینال ۳، ۱۲۰ دقیقه بین ترمینال ۱ و ۲A تا ۲F، و ۱۵۰ دقیقه بین ترمینال ۱ و ۲G. فرودگاه می‌گوید این‌ها میانگین زمان پیاده‌روی و جابه‌جایی بدون صف هستند و «فقط برای اطلاع» داده شده‌اند. دارنده‌ی گذرنامه‌ی ایرانی نمی‌تواند از گیت‌های خودکار PARAFE استفاده کند؛ پس هر جا مسیرش کنترل گذرنامه دارد باید در صف افسر بایستد، و در بازرسی امنیتی ترانزیت هم باید در صف بماند. توصیه‌ی خود ما: اگر بلیط‌تان یکی است و ترمینال عوض می‌کنید، دست‌کم ۳ ساعت بین دو پرواز بگذارید. Air France برای مسافرانی که با کمک ویژه سفر می‌کنند، دست‌کم یک ساعت و نیم بین دو پرواز را توصیه می‌کند. صندلی‌های چرخ‌دار رایگانی به نام Flaneuses (صندلی ضدخستگی) در بسیاری از بخش‌های گیت هست، و صندلی‌های بلندتر در سالن‌های انتظار گیت، نشانه‌ای پشت‌شان دارند.
این کمک را از ایرلاین یا آژانس مسافرتی‌تان بخواهید، نه از فرودگاه؛ دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز، و بهتر است هنگام خرید بلیط. فرودگاه می‌گوید این خدمت در همه‌ی ترمینال‌ها رایگان است و سالمندانی که کمک لازم دارند، و همچنین کسانی که از ویلچر استفاده می‌کنند یا راه رفتن برایشان سخت است، می‌توانند از آن استفاده کنند. برای همه‌ی پروازهای سفرتان کمک بخواهید و بگویید برای تعویض پرواز در پاریس هم کمک لازم دارید. Turkish Airlines، Qatar Airways و Air France می‌خواهند درخواست دست‌کم ۴۸ ساعت پیش از پرواز داده شود؛ Turkish Airlines می‌گوید درخواست‌های دیرتر تا جایی که ممکن باشد و بسته به در دسترس بودن کارکنان انجام می‌شود. Emirates از شما می‌خواهد هنگام رزرو بلیط کمک را درخواست کنید. اگر بلیط‌هایتان جدا است، از هر ایرلاین جداگانه کمک بخواهید.
هنگام تعویض پرواز، تیم کمک حرکتی (Mobility Assistance) فرودگاه شما را تا گیت بعدی‌تان می‌برد، و اگر لازم باشد با یک شاتل ویژه. فرودگاه می‌گوید وقتی هواپیما فرود می‌آید، این تیم دم در هواپیما یا کنار صندلی‌تان به استقبال شما می‌آید. اگر پرواز بعدی‌تان از منطقه‌ی شینگن بیرون می‌رود، در کنترل گذرنامه هم به شما کمک می‌کنند. بخش‌های کمک حرکتی در ترمینال ۱ (طبقه‌ی ۳)، ۲A (طبقه‌ی ۱، بعد از بازرسی امنیتی)، بخش سوار شدن ۲A-۲C (طبقه‌ی ۱)، ۲B-۲D (طبقه‌ی ۱)، ۲E (طبقه‌ی ۲)، ۲F (طبقه‌ی ۲)، ۲G (طبقه‌ی ۰) و ترمینال ۳ (طبقه‌ی ۰) هستند. همه، جز بخش ۲A، پیش از بازرسی امنیتی‌اند. در ۲A، طبقه‌ی ۱، پیش از بازرسی امنیتی، فقط یک نقطه‌ی تماس برای درخواست کمک هست، نه بخش کمک حرکتی. نقطه‌های تماس دیگر در پارکینگ‌ها و سالن‌های پذیرش هستند. اگر با یک بلیط پرواز عوض می‌کنید و کمک رزرو کرده‌اید، در هواپیما منتظر تیم بمانید؛ اگر کسی نیامد، از خدمه‌ی پرواز یا کارکنان دم در بپرسید.
این تیم داخل دستشویی، در غذا خوردن یا در خوردن دارو کمک نمی‌کند. فرودگاه می‌گوید مسافران دارای معلولیت می‌توانند در بازرسی امنیتی و کنترل گذرنامه از صف اولویت‌دار استفاده کنند. در بخش‌های کمک حرکتی می‌توانید ویلچر کرایه کنید، اما این ویلچرها برقی نیستند و یک همراه باید آن‌ها را هل بدهد؛ اگر تنها سفر می‌کنید، به‌جای آن کمک حرکتی رایگان را از راه ایرلاین‌تان رزرو کنید. اگر با ویلچر خودتان سفر می‌کنید، می‌توانید تا دم در هواپیما از آن استفاده کنید؛ این را با ایرلاین‌تان بررسی کنید. اتاق‌های تعویض مناسب، با میز تعویض بزرگسال، بعد از بازرسی امنیتی در ترمینال ۱ (طبقه‌ی ۱۱)، ۲E (گیت‌های K، L و M)، ۲B-۲D و ۲F هستند. فرودگاه راهنماهای ساده‌ی تصویری با عکس برای تعویض پرواز با یک رزرو و با دو رزرو دارد.
صفحه‌های نمایش پرواز، ترمینال و گیت شما را نشان می‌دهند؛ مسافران Air France می‌توانند از کیوسک‌های Air France هم استفاده کنند. اگر مطمئن نیستید، کارت پروازتان را به کارکنان فرودگاه یا ایرلاین نشان بدهید و بپرسید. خط تلفن Paris Aéroport داخل فرانسه ۳۹۵۰ است (دقیقه‌ای ۰٫۳۵ یورو از تلفن ثابت در فرانسه، از ۸:۰۰ تا ۲۰:۰۰) و از خارج از فرانسه +۳۳ ۱ ۷۰ ۳۶ ۳۹ ۵۰. در سایت فرودگاه می‌توانید پروازتان را جستجو کنید تا هشدارهای WhatsApp (واتساپ) برای تأخیر و تغییر گیت را روشن کنید، و زمان انتظار فعلی در بازرسی امنیتی و کنترل گذرنامه را ببینید. باجه‌های ایرلاین به کار جاماندن از پرواز و رزرو دوباره رسیدگی می‌کنند. هیچ بیانیه‌ی رسمی پیدا نکردیم که بگوید کارکنان فارسی یا عربی صحبت می‌کنند؛ پس شماره‌ی پرواز و ترمینال بعدی‌تان را روی کاغذ بنویسید تا به کارکنان نشان بدهید. پول: واحد پول فرانسه یورو است. صرافی‌های Global Exchange در همه‌ی ترمینال‌ها هستند، بعضی بعد از بازرسی امنیتی (مثلاً ۲E گیت‌های M و ترمینال ۱ طبقه‌ی ۴)، و دستگاه‌های خودپرداز Euronet در همه‌ی ترمینال‌ها هستند، بسیاری بعد از بازرسی امنیتی. صفحه‌ی فرودگاه می‌گوید کارت‌های Visa، Mastercard و Amex تقریباً همه‌جای دنیا کار می‌کنند، اما درباره‌ی کارت‌های صادرشده در ایران چیزی نمی‌گوید؛ پس مقداری یورو نقد همراه داشته باشید.
محل‌های استراحت رایگان با صندلی در ترمینال ۲E (گیت‌های K و L، بعد از بازرسی امنیتی)، ۲F (طبقه‌ی ۲، بعد از بازرسی امنیتی) و ترمینال ۱ (طبقه‌ی ۲، پیش از بازرسی امنیتی) هستند. در ترمینال‌های ۲E و ۲F جای استراحت با صندلی‌های درازکش هم هست. YotelAir (یوتل‌ایر)، یک هتل پولی در بخش ترانزیت گیت‌های L ترمینال ۲E، شبانه‌روز باز است، ۸۰ کابین دارد و دست‌کم برای ۴ ساعت رزرو می‌شود. نمازخانه‌های چنددینی بعد از بازرسی امنیتی، که شبانه‌روز به روی همه باز هستند: ترمینال ۱، گیت‌های بین‌المللی ۱۰ تا ۳۸، نزدیک رستوران فست‌فود و لانژ Extime؛ ترمینال ۲E، گیت‌های L، طبقه‌ی ۲، در بخش ترانزیت نزدیک هتل (تابلوها را دنبال کنید)؛ و ترمینال ۳، گیت‌های ۱ تا ۸، روبه‌روی Pret A Manger. هر سه یک نمازخانه‌ی مسلمانان هم دارند. ترمینال ۲B، بعد از بازرسی امنیتی، فقط یک نمازخانه‌ی چنددینی دارد. پیش از بازرسی امنیتی، نمازخانه‌هایی در ترمینال ۱ (طبقه‌ی CDGVAL، سالن‌های ۵ و ۶، از ۶:۳۰ تا ۲۳:۳۰) و ترمینال ۲F (طبقه‌ی ورودی‌ها، طبقه‌ی ۰، بین درهای خروجی ۱a و ۲a، از ۴:۰۰ تا ۲۳:۳۰) هست. فرودگاه می‌گوید نماز خواندن در فضاهای عمومی ممکن نیست. روحانیان مسلمان (امام) در فرودگاه کار می‌کنند؛ شماره‌ی تلفن‌شان در صفحه‌ی نمازخانه‌های سایت فرودگاه هست. مرکز پزشکی (ترمینال ۲F، طبقه‌ی ورودی‌ها، ورودی ۱۷) و داروخانه‌ها (ترمینال ۱ طبقه‌ی ۳، ۲A-۲C طبقه‌ی ۱، ۲E طبقه‌ی ۲، ۲F طبقه‌ی ۲) همه پیش از بازرسی امنیتی‌اند؛ پس اگر با یک بلیط پرواز عوض می‌کنید، به آن‌ها دسترسی ندارید. همه‌ی داروهایتان را در بار دستی همراه داشته باشید. دستگاه‌های فروش خودکار با وسایل ساده‌ی بهداشتی کنار ورودی دستشویی‌ها هستند و شبانه‌روز کار می‌کنند.
کارت را جداگانه چاپ کنید، جاهای خالی را با دست پر کنید و آن را در جیب نگه دارید.
I am traveling alone. I need help to find my connecting flight. Please show me the way, or call someone who can help me. Thank you.
ترجمهٔ متن کارت: من تنها سفر می‌کنم. برای پیدا کردن پرواز بعدی‌ام کمک لازم دارم. لطفاً راه را نشانم دهید یا کسی را صدا کنید که بتواند کمک کند. ممنون.
می‌توانید مشخصات را همین‌جا بنویسید و بعد چاپ کنید. این اطلاعات فقط روی همین دستگاه می‌ماند.
بخشی از آن با صفحه‌های رسمی بررسی شده است.
فرودگاه‌ها تابلوها، گیت‌ها و قوانین را عوض می‌کنند. این راهنما کمک کلی است، نه دستور رسمی. همیشه به کارکنان و صفحه‌های نمایش اعتماد کنید و از ایرلاین بپرسید.
آخرین آماده‌سازی: ۱۴ آبان ۱۴۰۵.